Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. G. P. zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o zwrot kwoty 425 zł tytułem niesłusznie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu samochodu osobowego marki [...] o numerze rejestracyjnym [...].
W dniu [...]r. wnioskodawcy zostało doręczone pismo Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...], odmawiające uwzględnienia powyższego wniosku.
G. P. pismem z dnia [...]r. wystąpił z kolejnym wnioskiem o zwrot opłaty uiszczonej za wydanie karty pojazdu. Udzielając na ten wniosek odpowiedzi organ pismem z dnia [...]r. (doręczonym G. P. w dniu [...]r.) podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W dniu [...]r. (data nadania na poczcie) G. P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] podważając zasadność odmowy zwrotu pobranej opłaty za wydanie kart pojazdu. W dniu [...]r. Sąd przekazał skargę Staroście [...], celem nadania jej dalszego biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej Ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa obejmuje orzekanie także w sprawach skarg na inne niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu, należy zatem do zakresu administracji publicznej. Odnosi się bowiem do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisu prawa. Zaskarżone pismo Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...] stanowi wobec tego akt w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skuteczne wniesienie takiej skargi uzależnione jest jednak od wyczerpania na drodze administracyjnej trybu określonego w art. 52 § 3 Ppsa.
Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do naruszenia prawa.
W rozpatrywanej sprawie warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akt Starosty [...] było zatem uprzednie wystąpienie przez skarżącego do tego organu z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wbrew twierdzeniom organu skarżący dochował tego wymogu i pismem z dnia [...]r. wystąpił do Starosty [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Jednakże ustawodawca poza powyższym warunkiem wystąpienia przez skarżącego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa określił również termin, w jakim można wnieść skargę oraz tryb jej wnoszenia. W myśl art. 53 § 2 Ppsa, skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcia naruszenia prawa.
Natomiast tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego reguluje art. 54 § 1 Ppsa, zgodnie z którym skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zatem wpływ skargi do bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej organu właściwemu, a za datę wniesienia skargi uważa się dzień nadania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego.
Uwzględniając powyższą regulację należy zauważyć, że w niniejszej sprawie organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia [...]r., które zostało doręczone G. P. w dniu [...]r. Oznacza to zatem, że termin do wniesienia skargi na akt Starosty [...] z dnia [...]r. upływał skarżącemu w dniu [...]r. Tymczasem G. P. nadał skargę na poczcie dopiero w dniu [...] r., kierując ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skutkowało to koniecznością przekazania skargi Staroście [...] i za datę wniesienia skargi uznać należy datę nadania tej skargi przez Sąd do organu administracyjnego, tj. [...]r.
Skarga została wobec tego wniesiona z uchybieniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu, co stanowi podstawę do jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa.