Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W druku podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz żoną, a jedynym wartościowym składnikiem majątku jest samochód marki [...] - zakupiony na kredyt. Skarżący i jego żona utrzymują się z wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 3760 zł. Do bieżących wydatków skarżący zaliczył wydatki na zakup żywności – 600 zł; opłaty za media – 200 zł; spłata kredytu małżonki strony – 960 zł; spłata kredytu skarżącego – 730 zł; ubezpieczenie – 60 zł; wizyty lekarskie małżonki wnioskodawcy – 150 zł; zakup lekarstw i witamin – 100 zł; abonament telefoniczny – 150 zł; zakup środków czystości – 100 zł; opłaty za TV kablową – 60 zł; zakup paliwa – 500 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał szereg dokumentów obrazujących jego dochody oraz bieżące wydatki, wyjaśniając zarazem, że zamieszkuje w lokalu należącym do jego teściowej, która wszakże prowadzi odrębne odeń gospodarstwo domowe. Skarżący wraz z żoną partycypują w kosztach utrzymania tegoż lokum ponosząc opłaty za gaz – 65 zł; za energię elektryczną – 70 zł; za mieszkanie – 430 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 100 zł i jest on zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania. Informacje dotyczące dochodów w rodzinie skarżącego pozwoliły stwierdzić, że tego rodzaju wydatek leży w granicach jego możliwości finansowych i nie uszczupli on jego majątku w taki sposób, aby zaburzona została płynność finansowa. Trzeba bowiem odnotować, że z przedłożonych dokumentów wynika, iż rachunki za energię elektryczną, czynsz za mieszkanie czy usługi RTV wystawione zostały na inną osobę (M. N. – jak można domniemywać teściową strony, u której mieszka wraz z żona), a zarazem nie wskazano, w jakim zakresie w tego rodzaju wydatkach partycypuje wnioskodawca.
Dodatkowo wypada wyraźnie podkreślić, że spłata zobowiązań prywatnoprawnych (w sumie skarżący i jego małżonka spłacają trzy kredyty) nie może stanowić usprawiedliwionej podstawy do uwzględnienia wniosku i rezygnacji z pobrania świadczenia o charakterze publicznoprawnym. Kwota wpisu względem dochodów skarżącego i jego małżonki nie jest zaś na tyle znacząca aby można było mówić o ewentualnym uszczerbku w utrzymaniu jego rodziny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.