Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił [A] Sp. z o.o. z siedzibą w G. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...] r., nr [...], mocą której nałożono na ww. spółkę karę pieniężną w wysokości 8000 zł, w związku z naruszeniem przepisów ustawy o transporcie drogowym. W podstawie prawnej decyzji organu I instancji wskazano m. in. art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach [A]
Sp. z o.o. z siedzibą w G. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...] r., a więc decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Praw o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). zwanej dalej P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania istnienia takich okoliczności.
W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącej spółki dotyczy decyzji organu I instancji, wydanej m.in. w oparciu o regulację art. 92 a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym.
W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości możliwość żądania wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, bowiem decyzja ta wydana jest w granicach tej samej sprawy co zaskarżone rozstrzygnięcie organu II instancji.
Rozpatrując wniosek strony skarżącej w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżąca nie wskazała bowiem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania decyzji organu I instancji. Nie wskazała też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., tzn. nie wykazała, że wykonanie tej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Tymczasem, aby stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżąca musi powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. To na wnioskodawcy spoczywa bowiem obowiązek wykazania, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 715/08). W niniejszej sprawie Sąd uznał, że wykonanie opisanej decyzji nie powoduje bezpośrednich skutków dla skarżącej, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.