Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 marca 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: "Kolegium") stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania Z. K. zam. R. ul. [...] (dalej: "Skarżącego") od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta R. (dalej: "Prezydenta") przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. (dalej: "MOPS") nr [...] z dnia 28.12.2021 r. orzekającej: zmienić decyzję nr [...] z dnia 06.07.2020 r. przyznającą zasiłek pielęgnacyjny osobie K. Z. na okres od 01.05.2020 do 30.06.2021 r. w ten sposób, że prawo do zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 215,84 zł miesięcznie ulega przedłużeniu na okres od 01.07.2021 r. do 30.09.2021 r. na podstawie art. 15h ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, zachowuje ważność do upływu 60 dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, jednak nie dłużej niż do dnia wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności albo orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, o ile nie wystąpią okoliczności skutkujące utratą prawa do świadczenia.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium stwierdziło, że w treści zaskarżonej decyzji strona została prawidłowo pouczona, że od decyzji tej przysługuje jej prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach za pośrednictwem organu pierwszej instancji w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Kolegium ustaliło, że zaskarżona decyzja Prezydenta została doręczona Skarżącemu w dniu 17.01.2022 r. Odwołanie od decyzji zostało złożone w organie pierwszej instancji w dniu 03.02.2022 r. Powołując się na treść art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze.zm.) – dalej: "k.p.a.", Kolegium stwierdziło złożenie odwołania z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu na jego złożenie i jednocześnie pouczyło Skarżącego o treści z art. 15zzzzzn² ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem C0VID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz.1842) oraz art. 58 k.p.a.
Skargę na postanowienie Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożył Skarżący twierdząc, że odwołanie złożył w terminie ponieważ wysłał je listem poleconym w dniu 31.01.2020 r. (w ostatnim dniu terminu) i załączył do skargi kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...]. Dodatkowo Skarżący dołączył wydruk z internetowego systemu śledzenia przesyłek pocztowych (https://emonitoring.poczta.polska.pl) Poczty Polskiej, z którego wynika, że przesyłka o wskazanym powyżej numerze dotarła do adresata tj. Dyrektora MOPS w R. w dniu 3 lutego 2022 r. Skarżący zarzucił Kolegium utrudnienia w zapoznaniu się z aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wskazało, że Skarżący nie załączył do skargi oryginału potwierdzenia nadania w dniu 31.01.2022 r. przesyłki do Dyrektora MOPS w R. a jedynie jego kserokopię. W ocenie Kolegium na podstawie potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...] z dnia 31.01.2022 r. nie jest możliwe stwierdzenie jaka korespondencja znajdowała się ww. przesyłce, na którą powołuje się strona tj. nadaną w placówce pocztowej przez Skarżącego dnia 31.01.2022 r. i skierowaną do Dyrektora MOPS w R.. Do przekazanego Kolegium przez organ pierwszej instancji odwołania strony datowanego na dzień 31.01.2021 r., nie była dołączona koperta, która potwierdzałaby wniesienie odwołania przez Skarżącego za pośrednictwem placówki pocztowej.
Odnosząc się do twierdzeń Skarżącego dotyczących utrudnień jakich w jego ocenie doznał w zapoznaniu się z aktami sprawy w organie odwoławczym Kolegium podniosło, że twierdzenia te nie polegają na prawdzie czego dowodzi znajdujący się w aktach sprawy protokół z dnia 25.03.2022 r., z którego wynika, że Skarżący osobiście zapoznał się w siedzibie Kolegium z aktami sprawy będącymi w jego posiadaniu. Z uwagi na powyższe Kolegium wniosło o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym i o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stanowi o tym art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze. zm.) - dalej w skrócie "p.p.s.a.". Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;(...)"
Dokonując analizy akt sprawy Sąd doszedł do wniosku, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Z materiału dowodowego sprawy wynika, że Kolegium oceniając terminowość wniesienia odwołania przez Skarżącego do organu I instancji nie miało pełnej wiedzy na temat okoliczności jego wniesienia. Z akt sprawy wynika, że Kolegium badając terminowość wniesienia odwołania zwróciło się do organu I instancji z prośbą o wyjaśnienie kiedy i w jaki sposób odwołanie Skarżącego dotarło do MPS w R.. W odpowiedzi MOPS pismem z dnia 23.02.2022 r. poinformował Kolegium, że zgodnie z Dziennikiem Korespondencyjnym MOPS odwołanie zostało wniesione przez Skarżącego osobiście. Do pisma MOPS została dołączona potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia fragmentu dziennika korespondencyjnego MOPS z odpowiednią adnotacją o wpływie odwołania. W tym stanie rzeczy Kolegium wydając zaskarżone postanowienie oparło się na informacji uzyskanej z organu I instancji.
Dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i kserokopii dokumentów załączonych do skargi Sąd uznał, że istnieje poważna wątpliwość co do faktu osobistego doręczenia przez Skarżącego odwołania do organu I instancji w dniu 3 lutego 2022 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy treści zapisu fragmentu dziennika korespondencyjnego MOPS nie wynika bowiem, aby Skarżący złożył odwołanie osobiście. Na odwołaniu Skarżącego, poza pieczęcią datownika z datą 3 lutego 2022 r., brak jest adnotacji przyjmującego odwołanie pracownika organu o fakcie osobistego złożenia odwołania. Taka adnotacja jest powszechną praktyką w organach administracji. Na rozprawie w dniu 27 lipca 2022 r. Skarżący stanowczo zaprzeczył by składał wizytę w MOPS w dniu 3 lutego 2022 r. Z dziennika korespondencyjnego nie wynika również, że do organu I instancji wpłynęło inne pismo Skarżącego w tej samej dacie tj. 3 lutego 2022 r. Jeżeli pismo wysłane do MOPS w R. przez Skarżącego nie było odwołaniem, w ocenie Sądu w dzienniku korespondencyjnym MOPS powinny znajdować się dwie pozycje potwierdzające wpływ dwóch pism, jednego otrzymanego przesyłką poleconą a drugiego wniesionego osobiście przez Skarżącego.
Z uwagi na powyższe Sąd doszedł do wniosku, że istniejące w sprawie wątpliwości powinny zostać wyjaśnione przez Kolegium. Kolegium badając ponownie terminowość wniesienia odwołania przez Skarżącego powinno ustalić czy Skarżący dysponuje oryginałem potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...] na następnie ustalić czy taka korespondencja wpłynęła do organu I instancji i co było jej przedmiotem. Ponowna ocena terminowości przez Kolegium powinna uwzględniać zasadę, że wątpliwości w tym zakresie powinny być rozstrzygane na korzyść strony postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.