Uzasadnienie
Prezydent Miasta Z. decyzją z 2 listopada 2022 r. nr [...] wydaną na podstawie art.. 2 ust. 1 i ust. 16 ustawy z 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1692 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił S. K. (dalej jako strona lub skarżący) przyznania dodatku węglowego. W uzasadnieniu decyzji wskazał na powód wydania takiego rozstrzygnięcia.
Strona pismem z 21 grudnia 2022 r. wniosła odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W odwołaniu tym wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia jak również podkreśliła, że w listopadzie 2022 r. przez okres tygodnia nie była w domu i nie śledziła przesyłek pocztowych, jednakże powtórnego awizo nie otrzymała i tym samym nie wiedziała o wydaniu powyższej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z 13 lutego 2023 r. nr SKO-PSW/41.5/166/2023/673 wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W motywach rozstrzygnięcia podkreślono, że organ pierwszej instancji przeprowadził próbę doręczenia decyzji z 2 listopada 2022 r., jednakże strona tej decyzji nie odebrała pomimo dwukrotnego awizowania. Organ ten podkreślił, że powyższa decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o środkach odwoławczych. Dodatkowo organ ten przedstawił sytuację faktyczną sprowadzającą się do wizyty strony w siedzibie organu i do otrzymania kserokopii kwestionowanej decyzji. Z uwagi na fakt, że pismo strony będące odwołaniem nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania organ ten wydał przedmiotowe postanowienie.
Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się Strona, która wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej strona wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia.:Podkreśliła, że z kwestionowaną decyzją zapoznała się 21 grudnia 2022 r. w siedzibie organu pierwszej instancji. Podniosła, że po wydaniu decyzji nikt się z nią nie kontaktował telefonicznie i nie informował o wydaniu tej decyzji. W końcowej części skargi skarżący przedstawił działania związane z jego zastrzeżeniami dotyczącymi doręczania korespondencji przez Pocztę Polską.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zamieściło w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2023 r., poz. 259), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy.
W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, a jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przedstawiona tutaj regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżone postanowienie może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
W ramach rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że sąd administracyjny bada jedynie legalność postanowienia organu administracji publicznej, a zatem bada tylko, czy w przypadku poddanego jego kontroli postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniesionej skargi.
Stan faktyczny w sprawie jest czytelny i nie budzi istotniejszych rozbieżności. Decyzja organu pierwszej instancji z 2 listopada 2022 r. nie została skarżącemu skutecznie doręczona, ponieważ pomimo dwukrotnego awizowania skarżący decyzji tej nie odebrał. Fakt awizowania jest prawidłowo udokumentowany na stosownych dokumentach doręczenia. Także przeprowadzone przez skarżącego czynności sprawdzające nie doprowadziły do podważenia skuteczności działań podejmowanych przez uprawnionych pracowników operatora pocztowego.
Powyższe ustalenia pozwalają uznać, że organ odwoławczy przed rozpatrzeniem wniesionego odwołania zobowiązany był do weryfikacji jego skuteczności. Analiza ta pozwoliła mu stwierdzić, że kwestionowana decyzja została uznana za doręczoną w rozumieniu art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 tej ustawy operator pocztowy w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1 tego przepisu, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Stosownie do treści § 4 tego przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W konsekwencji przyjdzie uznać, że organ odwoławczy w sposób prawidłowy zinterpretował przedmiotowy przepis i zastosował go w tej sprawie.
Dokonując oceny prawidłowości działań powyższego organu dostrzec należy, że skarżący w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji nie wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jak również nie zamieścił żadnej wzmianki w tym zakresie. W tej sytuacji organ odwoławczy nie mógł rozpoznać takiego wniosku, a w konsekwencji obowiązany był do podjęcia rozstrzygnięcia wskazanego w sentencji zaskarżonego postanowienia.
Informacje przedstawione przez skarżącego w skardze jak również w innych pismach procesowych nie mogły odnieść skutku, ponieważ albo nie były związane z istotą przedmiotowego postępowania albo też nie posiadały prawidłowego udokumentowania trafności zgłaszanych zastrzeżeń i obiekcji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.