Uzasadnienie
W skardze do sądu administracyjnego A. K. i H. K. zarzucając bezczynność i przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w sprawie egzekucji decyzji o rozbiórce zakładu stolarskiego, orzeczonej decyzją z dnia [...] r. nr [...], domagali się wymierzenia organowi egzekucyjnemu grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1112/09 oraz orzeczenia o istnieniu obowiązku dokonania przez organ rozbiórki elementów ściany wiaty obitej płytami falistymi od strony granicy oraz fundamentów poprzednio istniejących obiektów budowlanych wraz ze ścianami fundamentowymi i betonową posadzką – zgodnie z załącznikiem graficznym do decyzji nr [...].
Skarżący wskazali, że pismem z dnia [...] r. wezwali PINB w R. do wykonania decyzji o nakazie rozbiórki, a następnie wezwanie to ponowili kolejnym pismem z dnia [...] r., lecz organ ten uchyla się od wykonania w całości decyzji o rozbiórce i nie wykonuje jednocześnie wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1112/09, którym nakazano wyjaśnienie przyczyn pozostawania organu egzekucyjnego w bezczynności i przewlekłości.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. zrelacjonował przebieg postępowania egzekucyjnego prowadzonego w sprawie egzekucji decyzji z dnia [...] r. nr [...], wyjaśniając że ostateczne jej wykonanie zostało stwierdzone w dniu [...] r. podczas kontroli wykonania innej decyzji nr [...], zaś fundamenty i posadzki nie były elementami przeznaczonymi do rozbiórki. Ani wiata, ani montaż płyt falistych osłonowych, nie były przedmiotem decyzji rozbiórkowej.
W związku z treścią odpowiedzi na skargę, w kolejnym piśmie z dnia [...] r. skarżący wnieśli o zobowiązanie organu do uzupełnienia dokumentacji celem ustalenia zakresu decyzji rozbiórkowej nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. po wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 października 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1112/09, jest nieuzasadniona. Wyrok ten nie podlegał bowiem wykonaniu przez ten organ, lecz [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Przywołanym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. K. i H. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżonym postanowieniem znak: [...] z dnia [...] r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia A. i H. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...] oddalające skargę A. i H. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w celu wykonania obowiązku nałożonego decyzją w/w organu nr [...] z dnia [...] r. znak: [...]utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Skargę na powyższe postanowienie złożyli A. i H. K.. Wnieśli o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. do zakończenia postępowania egzekucyjnego w terminie miesiąca od dnia wydania wyroku oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący podnieśli, iż do chwili składania skargi nie doszło do wyegzekwowania nakazu rozbiórki i nie jest dla nich jasne z jakiego powodu tak się stało.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając skargę wyjaśnił, że bezczynność, o jakiej mowa w art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) nie wiąże się z niezakończeniem postępowania egzekucyjnego w określonym terminie tj. w terminie wskazanym w art. 35 § 3 k.p.a., lecz z niepodejmowaniem określonych przepisami prawa czynności przez wierzyciela oraz przez organ egzekucyjny, albowiem na tych dwóch podmiotach postępowania egzekucyjnego ciąży obowiązek doprowadzenia do wykonania obowiązku niezrealizowanego przez zobowiązane do tego podmioty. Oznacza to, iż art. 6 § 1a w/w ustawy ma charakter przepisu szczególnego w stosunku do art. 35 k.p.a. i wyłącza jego zastosowanie w sprawach prowadzonych na podstawie tejże ustawy.
W ocenie Sądu, wierzyciel pozostaje w bezczynności nie tylko wówczas, gdy nie podejmuje działań zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wobec zobowiązanego, ale także wtedy, gdy działania takie wprawdzie podejmuje, ale jeśli są one nieadekwatne do zaistniałej sytuacji faktycznoprawnej, mają charakter pozorny, są niezrozumiałe, czy też obiektywnie nieskuteczne. Będzie to miało miejsce właśnie wtedy, gdy zachowanie dłużnika nacechowane jest wyjątkowo złą wolą, gdy dłużnik podejmuje czynności (także pozaprawne) zmierzające do uniemożliwienia prowadzonej egzekucji za wszelką cenę, a podejmowane przez wierzyciela działania tych okoliczności nie uwzględniają.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie organy nie wyjaśniły, ani nawet nie wskazały przyczyn, z powodu których uznały, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. nie pozostaje w bezczynności w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w celu wykonania obowiązku nałożonego decyzją o nakazanie rozbiórki części zakładu stolarskiego J. P.. W tej sytuacji Sąd polecił rzeczywiste wykazanie, iż w przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. pozostaje, bądź też nie pozostaje w bezczynności.
Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, nie powinno budzić żadnych wątpliwości, że w wyniku przywołanego wyroku, dalsze postępowanie w tej sprawie, będącej przedmiotem skargi, winno być kontynuowane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako organ właściwy do rozpoznania skargi A. K. i H. K. na bezczynność PINB w R. w podejmowaniu czynności egzekucyjnych. Skarga ta oparta jest na przepisie art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jest to zaś jedyny środek ochrony przyznany skarżącym na tym etapie. Skarżącym jako współwłaścicielom nieruchomości sąsiedniej nie przysługuje bowiem przymiot strony w postępowaniu egzekucyjnym. Nie są oni bowiem wierzycielem, ani podmiotem zobowiązanym do wykonania decyzji o nakazie rozbiórki nr [...].
Z kolei na przewlekłość postępowania egzekucyjnego przysługuje skarga w trybie art. 54 § 2 ustawy, którą również rozpatruje organ nadzoru w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 54 § 5 ustawy). Jednak przedmiotem sprawy sygn. akt VII SA/Wa 1112/09 była skarga w trybie art. 6 § 1a ustawy. Stąd też po tym wyroku, zarzut bezczynności lub przewlekłości postępowania w tej sprawie może być podnoszony wyłącznie wobec tego organu, którego akt uchylono. Skoro wyrok Sądu nie uchylał aktu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., skarżący nie mogą w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), domagać się wymierzenia temu organowi grzywny, ani też żądać orzeczenia o istnieniu lub nieistnieniu obowiązku z mocy § 2 tego przepisu.
W istocie zaś z treści skargi wynika, że spór dotyczy zakresu obowiązku ustalonego decyzją nr [...], a więc treści nakazu rozbiórki. Jednak wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nastąpić może w drodze postanowienia organu na żądanie skarżących w trybie art. 113 § 2 k.p.a. Na postanowienie w sprawie wyjaśnienia wątpliwości decyzji przysługuje zażalenie (§ 3), a na postanowienie ostateczne służy odrębna skarga do sądu administracyjnego. Zatem w odrębnym postanowieniu skarżący mogą domagać się wyjaśnienia, czy decyzja nr [...] dotyczy elementów wymienionych w skardze, a więc usunięcia wątpliwości co do zakresu rozbiórki. Kwestia ta nie mogła być jednak rozstrzygnięta w ramach niniejszego postępowania sądowego, stąd też nie mógł odnieść skutku wniosek skarżących o zobowiązanie organu do uzupełnienia akt administracyjnych, zawarty w piśmie z dnia [...] r.
Zatem nie stwierdzając przesłanki w postaci bezczynności organu po wyroku WSA w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 1112/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
mw