Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 3 września 2015 r. odrzucił skargę A. K.-R. w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Powodem odrzucenia była okoliczność, że skarżąca nie uiściła w terminie wpisu od skargi. Sąd przyjął, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skarżącej prawidłowo doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. poprzez pozostawienie wezwania w placówce pocztowej, o czym adresata zawiadomiono.
W zażaleniu na postanowienie, wniesionym w terminie, pełnomocnik skarżącej zakwestionował skuteczność doręczenia wezwania wskazując, że na znajdującym się w aktach zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki brak jest prawidłowego poświadczenia drugiego awiza. Jakkolwiek na kopercie znajduje się pieczęć i data dotyczące powtórnego awizowania przesyłki, to pozbawiona jest ona podpisu doręczyciela. Wskazano, że strona zaprzecza, aby przesyłka była dwukrotnie awizowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje
Na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. - przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 195 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. W niniejszej sprawie istnieją podstawy do zastosowania tego przepisu.
Przepis art. 73 § 4 p.p.s.a. przewiduje skutek doręczenia przesyłek nie podjętych w terminie przez adresata. Jest to skutek wywołujący szereg konsekwencji w sferze procesowej, warunkiem jego przyjęcia jest zatem prawidłowe dokonanie przez pocztę zawiadomień o miejscu i terminie odbioru przesyłki. Dowodem takich zawiadomień są adnotacje poczynione na dowodzie doręczenia. Prawidłowo strona skarżąca zwróciła uwagę, że fakt dokonania drugiego zawiadomienia o przesyłce nie został właściwie udokumentowany, brak jest podpisu osoby dokonującej pozostawienia drugiego zawiadomienia, nie określono też, gdzie zawiadomienie to zostało pozostawione. Są to okoliczności uzasadniające w przekonaniu Sądu zarzut odwołania, a w konsekwencji dające Sądowi podstawę do uznania zażalenia na oczywiście uzasadnione i uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi.
Sąd stanął na stanowisku, że adresat pisma nie powinien ponosić jakichkolwiek negatywnych konsekwencji w sytuacji, gdy prawidłowość zawiadomienia o przesyłce budzi wątpliwości i jest wynikiem zaniedbań podmiotu dokonującego doręczenia. Wszelkie pojawiające się w tym zakresie wątpliwości winny być interpretowane i oceniane na jego korzyść (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1761/11, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec braku podpisu osoby potwierdzającej czynność zawiadomienia o możliwości odbioru pisma sądowego w placówce pocztowej, informacja ze strony internetowej http://emonitoring.poczta-polska.pl o dacie pierwszego i ponownego awiza (tj. 13 i 21 lipca 2015 r.), jak również umieszczenie tych dat (stempel poczty i pieczątka) na zwróconej nadawcy przesyłce, są niewystarczające do uznania przesyłki za skutecznie doręczoną.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji o uwzględnieniu zażalenia i uchyleniu zaskarżonego postanowienia.