Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu w Z. z dnia [...] r. nr [...] znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorom – A. i M. J. pozwolenia na nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego z adaptacją poddasza na cele mieszkaniowe na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w P. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazali przede wszystkim, iż wykonanie prac budowlanych przez inwestorów spowoduje trudne do odwrócenia skutki i niemożność przywrócenia do stanu poprzedniego. Tym samym w ocenie skarżących zostanie naruszony trwale ich interes prawny.
W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Sąd winien ocenić te okoliczności zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania, bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać inwestora jak i pozostałe strony postępowania.
Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Należy bowiem mieć na uwadze, iż postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. W przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi i wcześniejszego wykonania zaskarżonej decyzji może dojść do powstania szkody, ale po stronie inwestorów, a nie skarżących. Inwestorzy wiedząc o wniesieniu skargi i podejmując prace budowlane, działają w takiej sytuacji ze świadomością poniesienia szkody. Prace te kontynuują zatem na własne ryzyko.
Natomiast twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki nie zostało praktycznie przez skarżących uzasadnione, a tym bardziej wykazane. Skutki wykonania zaskarżonej decyzji są w praktyce do usunięcia. Usunięcie stwarzałoby niewątpliwie pewne trudności, ale przy obecnej technice brak jest podstaw do przyjęcia, że byłyby to trudności o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Również działając z urzędu Sąd nie dopatrzył się określonych w w/w przepisie podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym wniosek skarżących podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 omawianej ustawy.