Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Wniosek ten zarządzeniem z dnia 21 listopada 2016 r. pozostawiono bez rozpoznania z powodu nie uzupełnienia jego braku formalnego.
Pismem z dnia[...] r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku z [...] r. skarżący zakwestionował prawidłowość awizowania przesyłki a tym samym prawidłowość doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Biorąc pod uwagę powyższą regulację stwierdzić należy, że przywrócenie terminu może nastąpić tylko wtedy, gdy strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd przy tym powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V S.A. 793/02). Obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminu ciąży na stronie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że strona skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu nie wykazała braku zawinienia w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku. Okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie mogą w żadnym wypadku świadczyć o braku winy strony w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu. Za taką okoliczność nie można uznać bowiem stwierdzenia strony skarżącej, że przesyłka listowa nie została doręczona w wyniku wadliwego działania poczty. Ta okoliczność może być uznana jedynie za przypuszczenie. Aby można było przyznać jej zaś charakter faktu, adresat przesyłki musi uprawdopodobnić, że tak rzeczywiście było, co z kolei w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Przywrócenie terminu tylko na podstawie gołosłownego twierdzenia, że przesyłka nie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej i nie otrzymał on żadnego zawiadomienia wskutek wadliwego działania poczty prowadziłoby natomiast do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego.
Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że przesyłkę poleconą zawierającą wezwanie, z powodu niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowano w dniu 3 października 2016 r. i pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym. Na przedmiotowej przesyłce widnieje również adnotacja o powtórnym awizowaniu w dniu 11 października 2016 r., a także informacja o zwrocie ww. przesyłki w dniu 19 października 2016 r. jako nie podjętej w terminie. Obok powyższych informacji znajdują się stosowne pieczątki oraz podpisy doręczyciela oraz informacja, że zawiadomienie o pozostawieniu awiza umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Oznacza to, że czternastodniowy termin upłynął w dniu 17 października 2016 r.
To zdaniem Sądu pozwala uznać, że wezwanie do uzupełnienia braków wniosku zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej i jedynie z niezachowania należytej staranności przez stronę skarżącą wynikało uchybienie terminowi do uzupełnienia braku formalnego wniosku. Do kwestionowania skutków doręczenia zastępczego decyzji organu odwoławczego właściwa jest instytucja przywrócenia terminu. W celu uchylenia się od negatywnych następstw domniemania doręczenia adresat musi jednak uprawdopodobnić, że nie został prawidłowo powiadomiony o złożeniu pisma w odpowiednim urzędzie. Nie będzie jednak w tym względzie wystarczające samo zaprzeczenie adresata, ale poparcie jego stanowiska stosownymi dowodami. Tego jednakże strona skarżąca tego nie uczyniła, tym samym nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu było niezawinione.
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 (1 P.p.s.a. w związku z art. 87 (1, (2 i (4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.