Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 633/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Z. J. z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi. Odpis tego orzeczenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 września 2016 r.
Pismem z dnia 13 września 2016 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata zwrócił się do Sądu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z wnioskiem "o przywrócenie terminu do złożenia skargi". Wniosek ten wpłynął do organu w dniu 16 września 2016 r., a następnie został przekazany do Sądu w dniu 19 września 2016 r.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że z treści ww. postanowienia skarżący uzyskał wiedzę, iż podstawą odrzucenia skargi było uchybienie terminowemu uzupełnieniu braków formalnych skargi. Przyczyną uchybienia terminu był natomiast błąd pracownika sekretariatu, który mimo otrzymania polecenia nadania przesyłki w dniu 1 sierpnia 2016 r., faktycznie tą czynność dokonał dopiero w dniu 2 sierpnia 2016 r. Pełnomocnik skarżącego oświadczył, że dołożył należytej staranności w celu spełnienia wszelkich przesłanek formalnych skargi, powierzając wykonanie czynności faktycznych, tj. skompletowanie i wysłanie pisma, doświadczonemu i zaufanemu pracownikowi sekretariatu. W związku z powyższym wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi w przedmiotowej sprawie.
Pismo to zostało potraktowane przez Sąd jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
W piśmie z dnia 17 października 2016 r. uczestnicy postępowania P. D. i K. D. ustosunkowali się do tego wniosku wnosząc o jego oddalenie. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazali, że uwzględnienie wniosku jest nie tylko nieuzasadnione, ale wręcz niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jako spóźniony podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Uchybienie ww. terminowi obliguje sąd do odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego (art. 88 P.p.s.a.).
Z przywołanego wyżej art. 87 § 1 P.p.s.a. wynika, że termin w nim określony, warunkujący rozpoznanie wniosku jest zachowany wyłącznie w sytuacji wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana. W przypadku zwrócenia się z takim wnioskiem za pośrednictwem innego podmiotu, o zachowaniu określonego w art. 87 § P.p.s.a. terminu, decyduje wówczas bądź data oddania przez ten podmiot wniosku w polskim urzędzie pocztowym na adres właściwego sądu, bądź data wpływu do tego sądu wniosku przekazanego przez ten podmiot w inny sposób.
W niniejszej sprawie skarżący reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, za pośrednictwem organu administracji – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Jak wskazał we wniosku, z treści postanowienia Sądu z dnia 31 sierpnia 2016 r. skarżący uzyskał wiedzę, iż podstawą odrzucenia skargi było uchybienie terminowemu uzupełnieniu braku formalnego skargi. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 września 2016 r., a zatem 7-dniowy termin przewidziany na wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 16 września 2016 r. Co istotne, nadesłanie odpisów skargi, o które wezwano skarżącego winno zostać dokonane w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach i w myśl art. 87 § 1 P.p.s.a. Sąd ten był wyłącznym podmiotem, do którego należało bezpośrednio zwrócić się z wnioskiem, o którym mowa w ww. przepisie.
Tymczasem wniosek skarżącego został złozony za pośrednictwem organu odwoławczego i przez ten organ nadany w placówce pocztowej w dniu 19 września 2016 r. a zatem z uchybieniem terminu przewidzianego na jego wniesienie.
Na marginesie wskazać jedynie należy, że tylko wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi – tak też omyłkowo zostało zatytułowane pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 13 września 2016 r. – wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Tymczasem przedmiotowy wniosek, biorąc pod uwagę jego treść, dotyczy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, a taki wniosek należało wnieść bezpośrednio do Sądu.
Wobec powyższego na podstawie art. 88 P.p.s.a., Sąd odrzucił wniosek skarżącego.