Uzasadnienie
W piśmie z dnia 16 kwietnia 2014 r. skarżący oświadczył, że "cofa wnioski i żądania zawarte w piśmie z dnia 31 marca 2014 r., skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., z odwołaniem na decyzję Starosty [...] z dnia [...] roku nr [...], w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy kategorii B z wnioskiem o przywrócenie terminu do odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...]."
W związku z tym, iż skargę stanowiło pismo z dnia 10 kwietnia 2014 r., zarządzeniem z dnia 19 maja 2014 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego oświadczenia czy pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. cofa skargę. Na dokonanie powyższego wyznaczono skarżącemu termin 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że skarżący skargi nie cofa.
Przesyłka zawierająca wezwanie Sądu została przesłana na wskazany przez skarżącego adres, a ze względu na jego nieobecność pozostawiona w placówce pocztowej. Informację o tym pozostawiono w dniu 29 maja 2014 r. w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu 6 czerwca 2014 r. Skarżący nie podjął skierowanej doń przesyłki jak również nie nadesłał odpowiedzi na wezwanie.
Powyższe wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone. W związku jednak z nieodebraniem go przez skarżącego, a także wobec oświadczenia skarżącego złożonego w piśmie z dnia 16 kwietnia 2014 r., zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2014 r. ponownie wezwano skarżącego do sprecyzowania treści oświadczenia. Na dokonanie powyższej czynności wyznaczono skarżącemu termin 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że intencją skarżącego było cofnięcie skargi z dnia 10 kwietnia 2014 r.
Korespondencja zawierająca wezwanie Sądu została przesłana na wskazany przez skarżącego adres i ponownie ze względu na nieobecność adresata pozostawiona w placówce pocztowej. Informację o tym pozostawiono w dniu 8 lipca 2014 r. w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu 16 lipca 2014 r. Skarżący nie podjął skierowanej doń przesyłki jak również nie nadesłał odpowiedzi na wezwanie. Przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną i dołączona do akt sprawy.
W związku z powyższym Sąd uznał, iż intencją skarżącego było cofnięcie skargi z dnia 10 kwietnia 2014 r.
W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zdaniem Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą określone w powołanym wyżej przepisie przyczyny świadczące o niedopuszczalności cofnięcia, stąd uznać należało, że dokonane przez skarżącego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się z tej przyczyny bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.