Uzasadnienie
Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku wniesionej skargi przez doręczenie w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, 7 odpisów skargi celem doręczania ich uczestnikom postępowania. Został też wezwany do uiszczenia w tym terminie wpisu od skargi w kwocie 500 zł, a to zgodnie z jego wysokością ustaloną w § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wezwania te zostały mu doręczone za pośrednictwem poczty w dniu 9 sierpnia 2009 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu nie zostały przez skarżącego wykonane.
W piśmie skierowanym do Sądu w terminie do wykonania nałożonych na skarżącego obowiązków stwierdził on, że wycofuje skargę gdyż prawo w Polsce stoi
" po stronie tych którzy mają pieniądze" on zaś pobiera jedynie skromną emeryturę. Nie został jednakże w tym piśmie sformułowany wniosek o udzielenie skarżącemu prawa pomocy przez zwolnienie go od kosztów sądowych, chociaż o prawie złożenia takiego wniosku skarżący został przez Sąd pouczony. Z pisma tego nie wynika też aby po stronie skarżącego wystąpiły jakiekolwiek przeszkody w uzupełnieniu braków skargi przez dołączenie 7 jej odpisów, który to obowiązek wynika z art. 47 § 1 w zw. z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1370 ze zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Nawet zatem gdyby teoretycznie przyjąć, ze skarżący złożył wniosek o prawo pomocy to i tak nie wykonał on obowiązku w zakresie uzupełnienia braku skargi przez dołączenie jej odpisów.
Wobec powyższego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a., a to w sytuacji gdy uprawnienie do cofnięcia skargi (sformułowane faktycznie w w/w piśmie procesowym skarżącego) odnieść się może jedynie do skargi której braki zostały w terminie uzupełnione.