Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] r. ([...]) na podstawie art. 81 c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane t.j. Dz. U. z 2003 roku, nr 207, poz. 2016 z zm.) nakazał W. J. i H. S. przedłożenie w organie orzekającym ekspertyzy technicznej (opracowanej przez uprawnionego rzeczoznawcę budowlanego) dotyczącej stanu technicznego fundamentów, płyty stropowej nad piwnicą i dachem budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. A w B..
W motywach organ I instancji podał, że w trakcie oględzin stwierdził, że opisany wyżej budynek jest w złym (przedawaryjnym) stanie technicznym i wymaga remontu. Pokrycie dachowe jest nieszczelne, elementy drewnianej więźby dachowej zniszczone, a betonowe fundamenty budynku uległy rozwarstwieniu. Brak jest izolacji pionowej i poziomej, płyty żelbetstropu nad piwnicą wykazują pęknięcia na całej długości.
W związku z brakiem możliwości wizualnego określenia stopnia destrukcji elementów konstrukcyjnych budynku, a w związku z tym rozstrzygnięcia o sposobie doprowadzenia obiektu do stanu zgodności z przepisami na współwłaścicieli nałożono obowiązek przedłożenia ekspertyzy w terminie do dnia [...] 2006 roku.
W zażaleniu H. S. zarzucił organowi I instancji niewłaściwy sposób prowadzenia postępowania i stronniczość, a także bezpodstawne stwierdzenie niewłaściwego stanu technicznego budynku. Żalący się dołączył nadto odpis postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] roku, sygn. akt [...] o stwierdzeniu nabycia praw do spadku po F. J..
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (nr [...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił postanowienie organu I instancji w części dotyczącej osób zobowiązanych do złożenia ekspertyzy i terminu dokonania tej czynności. Jako zobowiązanych wskazał spadkobierców zmarłego w dniu [...] roku F. J., a mianowicie: J. J., J. J., J. J., A. J. i W. J., a nowy termin wykonania obowiązku wyznaczył na dzień [...] 2006 roku. W pozostałej części, to jest dotyczącej obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej, organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego przeprowadzone oględziny obiektu uprawniły organ nadzoru do nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy, celem ustalenia jego stanu od którego uzależnione są dalsze działania organów w stosunku do przedmiotowego budynku.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach H. S. twierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego i procesowego. W swojej ocenie nie powinien być obciążony obowiązkiem złożenia ekspertyzy bowiem jest to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Zmarły W. J. zachowywał się bowiem w stosunku do niego niewłaściwie o czym świadczą złożone przez skarżącego odpisy orzeczeń sądowych.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
J. J. (jeden ze zobowiązanych spadkobierców F. J.) w pismach procesowych z dnia [...] 2007 roku i [...] 2007 roku podał, że nie jest współwłaścicielem budynku objętego postanowieniem i na powyższą okoliczność dołączył postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] roku sygn. akt [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt administracyjnych, w tym uzasadnienia decyzji organu I instancji, wynika iż budynek położony przy ul. A w B. znajduje się w złym stanie technicznym.
Skład orzekający podziela ocenę tego stanu dokonaną przez organ nadzoru budowlanego (stan ustalono w czasie oględzin w dniu [...] 2006 roku), jako rodzącą uzasadnione wątpliwości co do możliwości wystąpienia zagrożenia dla życia i mienia oraz sposobu doprowadzenia elementów konstrukcyjnych do stanu zgodności z przepisami. W takiej sytuacji – we wszczętym postępowaniu (zawiadomieniu dotyczącym stanu technicznego budynku - z [...] 2006 r.) zasadne było nałożenie na właścicieli obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej, opracowanej przez uprawnionego rzeczoznawcę budowlanego we wskazanym terminie.
Rozstrzygnięcie to znajduje podstawę prawną w art. 81 c ustęp 2 Prawa budowlanego z 7 lipca 1994 r. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia.
Stosownie do tego przepisu organ nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego, może nałożyć w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie (ust. 3 art. 81 c) na właścicieli obowiązek dostarczenia w określonym terminie ekspertyzy. Ekspertyza taka jest dokonywana na koszt zobowiązanego.
Nałożenie takiego obowiązku na właścicieli budynku nie jest przy tym związane z zawinieniem lub związkiem przyczynowym pomiędzy działaniami podmiotów, na których ten obowiązek został nałożony, a wystąpieniem stanów faktycznych stanowiących przesłankę wydania postanowienia. Obowiązek o którym mowa powinien przy tym być nałożony na wszystkich współwłaścicieli (mimo częściowego podziału budynku), jeżeli wątpliwości co do stanu technicznego dotyczą elementów konstrukcyjnych i wspólnych budynku. W rozpoznawanej sprawie obowiązek sporządzenia ekspertyzy został nałożony na H. S. i spadkobierców F. J.: J. J., J. J., J. J., A. J. i W. J. (postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] roku – [...]).
Na dzień wydawania zaskarżonego postanowienia współwłaściciele budynku zostali ustanowieni prawidłowo.
Dopiero w dniu [...] roku, a więc po wydaniu zaskarżonego postanowienia ([...] r.), na skutek postanowienia Sądu Rejonowego w B. sygn. akt [...], prawomocnego z dniem [...] roku, z grona spadkobierców F. J. został usunięty J. J..
Ta okoliczność w ocenie składu orzekającego nie stanowi jednak o bezwzględnej konieczności uchylenia kontrolowanego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm., dalej powoływana jako ppsa).
Wprawdzie jest to, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 kpa, podstawa do wznowienia postępowania, ale przesłanką tego wznowienia nie jest naruszenie prawa, lecz okoliczność, która zaistniała po wydaniu zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i skłaniającego się do niej w znacznej części orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki, które są tożsame z naruszeniem prawa i uzasadniają uchylenie zaskarżonego aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym to przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 1,2,3,4,6 kpa i 145 a § 1 kpa (wyrok NSA w 6 stycznia 2000 r. OSP 2000, nr 1, poz. 16 i wyrok NSA z 16 września 2003 r., sygn. akt IV SA 99/02, Wspólnota 2004/10/55).
Oznacza to, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Pozostałe zarzuty skarżącego opierające się na zarzutach naruszenia zasad współżycia społecznego mogą być dochodzone jedynie przed sądem powszechnym.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ppsa oddalono skargę.