Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości (co wskazała w skardze). W druku podała, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz ze swoim małżonkiem, zamieszkując w lokalu komunalnym o pow. 48 m2. Strona posiada ponadto nieruchomość o pow. 1226 m2, zabudowaną budynkiem gospodarczym, wykorzystywaną w sposób rekreacyjno – gospodarczy. Źródłem utrzymania się jej rodziny są świadczenia emerytalne strony i jej małżonka uzyskane w łącznej kwocie 2602 zł netto miesięcznie. Z nadesłanych przy druku formularza dokumentów jak również z przedłożonych kopii rachunków wynika, że miesięczny koszt zakupu energii elektrycznej wynosi 52,67 zł; zakup lekarstw (w miesiącu lipcu) wyniósł 390 zł; czynsz i opłaty za zajmowany lokal mieszkalny to wydatek rzędu 490 zł; abonament za TV satelitarną – 43,50; zakup gazu – 53,31.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez stronę dochodów oraz poziom i strukturę wydatków w kontekście możliwych do poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowym uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku w całości, jakkolwiek przychylono się częściowo do oczekiwań strony i zwolniono ją z wpisu od skargi w kwocie przekraczającej 100 zł.
Na powyższym zaważył przede wszystkim fakt, iż na obecnym etapie postępowania sądowego jego koszty sprowadzają się do wpisu od skargi, który wynosi 500 zł – § 2 ust. 3 pkt 2 stosownie rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zestawiając tę kwotę z dochodem strony (2602 zł netto miesięcznie) oraz udokumentowanymi wydatkami (kształtującymi się na poziomie około 1000 zł) uznano, że strona może mieć problemy z wygospodarowaniem środków na opłacenie wpisu, albowiem stanowi on niemal 1/3 kwoty, która pozostaje jej co miesiąc po opłaceniu niezbędnych wydatków. Stąd też zdecydowano, że strona będzie w stanie uiścić 1/5 wymaganego wpisu, czyli 100 zł oraz inne, ewentualne koszty sądowe. Mając bowiem na względzie uzyskane od strony informacje nie można było jednoznacznie stwierdzić, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż nie będzie ona w stanie wygospodarować wspomnianej kwoty.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.