Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz Miasta R. wymierzył:
- 1. solidarnie H. L. i D. L. administracyjną karę pieniężną za zniszczenie korony 1 szt. drzewa z gatunku wierzba biała o obwodzie pnia 166 cm (mierzonym na wysokości 130 cm), rosnącego na nieruchomości o nr działki [...], położonej przy ul. [...] w R., której współwłaścicielami są: H. L., D. L., B. S. i B. K.,
- 2. D. L. administracyjną karę pieniężną za zniszczenie koron 4 szt. następujących drzew:
- - 3 szt. brzóz brodawkowatych o obwodach pni: 68 cm (nr 3), 56 cm (nr 4), 89 cm (nr 7) (mierzonych na wysokości 130 cm),
- - 1 szt. dwupniowej brzozy brodawkowatej o obwodach pni: 46 cm (nr 5) i 45 cm (nr 6) (mierzonych na wysokości 130 cm), rosnących na nieruchomości o nr działki [...], położonej przy ul. [...] w R., której współwłaścicielami są: H. L., D. L., B. S. i B. K..
Decyzja zawierała pouczenie o środkach prawnych. Została doręczona H. L. [...] r. zaś D. L. [...] r.
Od powyższej decyzji pismem z dnia [...] r. odwołanie D. L. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zakwestionował on w całości decyzję organu I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu ww. odwołania, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia ww. odwołania od decyzji Burmistrza Miasta R., z dnia [...]r., nr [...].
Skargę na to postanowienie do tutejszego Sądu złożył D. L. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Stwierdził, w niej że "w uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że doszło do uchybienia terminu Podnieść jednak należy, że faktycznie Decyzja Burmistrz Miasta R. została doręczona zainteresowanemu później aniżeli widnieje data na potwierdzeniu odbioru. Decyzja winna zostać doręczona skarżącemu osobiście i winien na potwierdzeniu być podpis D. L. lub osoby przez niego upoważnionej. D. L. nie upoważniał nikogo do odbioru korespondencji i korespondencja została mu przekazana później, stąd też pełnomocnik w złożył odwołanie w terminie wskazanym mu przez odwołującego się D. L. Dodatkowo należy mieć na uwadze, że stosownie do art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W przepisie tym wyrażono zatem regułę niedoznającą żadnych wyjątków, w świetle której doręczenie pisma stronie jest bezskuteczne, jeśli ustanowiła ona pełnomocnika".
Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.
Decyzja Burmistrza Miasta R. zawierała w sobie dwa rozstrzygnięcia (faktycznie dwie decyzje). Pierwsze z nich (pkt 1 sentencji) było adresowane do H. L. i D. L. Odwołanie od tej decyzji, w prawem przepisanym terminie, złożył H. L., i w tym zakresie zostało ono rozpatrzone. Nie budzi jednak wątpliwości to, iż odwołania od decyzji nie złożył D. L. Punkt drugi sentencji odnosił się jednak wyłącznie do niego. Trafnie zatem organ II instancji uznał, iż H. L. nie był stroną postępowania w sprawie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej i wniesione w tym zakresie nie mogło być skuteczne. Zatem w odniesieniu do tej części rozstrzygnięcia, nie zostało złożone w terminie odwołanie, gdyż D. L. dokonał tej czynności dopiero dnia [...] r., czyli trzy dni po terminie.
Zarzuty skargi Sąd uznaje za zupełnie bezpodstawne. Pierwszy z nich dotyczy doręczenia przesyłki zawierającej decyzję dorosłemu domownikowi. Zgodnie z art. 43 k.p.a. "w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania". A w rozstrzyganej sprawie doręczenie do rąk pełnoletniego domownika miało miejsce.
Zupełnie niezrozumiały jest zarzut braku doręczenia korespondencji pełnomocnikowi skarżącego. Pełnomocnik w tej sprawie został ustanowiony dopiero 19 grudnia 2016 r.
Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.