Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] J.A. oraz W.K., w imieniu której działał J.A. wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta M. z [...] nr [...] udzielającej zezwolenia Inżynierskiej Spółce Akcyjnej A z siedzibą w M. na usunięcie bez pobrania opłaty [...] drzew z nieruchomości nr [...] oraz [...] drzew z tejże działki pod warunkiem zastąpienia ich [...] drzewami i [...] m2 krzewów.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] nr [...] w oparciu o art. 157 § 3 kpa odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie nieważności wyżej opisanej decyzji.
W uzasadnieniu Kolegium wskazało na art. 157 § 2 kpa zgodnie, z którym postępowanie o stwierdzenie nieważności wszczyna się na wniosek strony lub z urzędu. Zdaniem Kolegium składający wniosek nie posiadają interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa, ze względu na który mogłyby "żądać czynności organu administracji publicznej" lub którego "dotyczy postępowanie administracyjne".
Decyzja Prezydenta Miasta M. z dnia [...] dotyczyła bowiem zezwolenia na wycinkę drzew. Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. nr 92, poz. 880 z zm.) przymiot strony w postępowaniu o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości służy właścicielowi tej nieruchomości w sytuacji gdy nie oddał tej nieruchomości w posiadanie innemu podmiotowi, względnie posiadaczowi nieruchomości i jej właścicielowi, gdy właściciel nie jest równocześnie posiadaczem.
Zatem stronami takiego postępowania nie są podmioty nie będące właścicielami nieruchomości, z której mają być usunięte drzewa lub krzewy lub jej posiadaczami.
J.A. oraz W.K. w dacie wydania decyzji z dnia [...] nie byli właścicielami działki nr [...], ani też jej posiadaczami. Z odpisu księgi wieczystej nr [...] dla działki nr [...] wynika, że jej właścicielem była Spółka A. Oznacza to, że wnioskodawcy nie byli podmiotami legitymowanymi do żądania stwierdzenia nieważności decyzji z [...].
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] (data sporządzenia) został złożony przez J.A., W.K. oraz G.K. i R.K.
W dniu [...] do SKO wpłynęło pismo (data sporządzenia [...]) podpisane przez G.K., R.K. oraz J.A. działającego w imieniu własnym oraz W.K., w którym stwierdzono, że "... Zakończona jest również sprawa naszego wniosku z dnia [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy [...] z dnia [...]..."
Powyższe stwierdzenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za cofnięcie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i stwierdzając, że skarżona tym wnioskiem decyzja nie narusza prawa lub interesu społecznego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3, art. 127 § 3 i art. 137 w związku z art. 105 § 1 kpa – zaskarżoną decyzją z dnia [...] – umorzyło postępowanie prowadzone z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył J.A. w imieniu własnym oraz W.K., R.K. i G.K. W jej treści skarżący kwestionowali uznanie ich pisma z dnia [...] za cofnięcie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podkreślając, że nie miało ono charakteru wyraźnego, stanowiło następstwo podzielenia sprawy związanej z wycinką drzew na szereg postępowań, a w szczególności cofnięcie wniosku nie było objęte wolą stron.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r., aktualnie prawomocnym, Sąd odrzucił skargi J.A., W.K. oraz G.K.
Oznacza to, że do rozpoznania pozostała skarga R.K.
W zakresie tej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji jest prawidłowe, natomiast częściowa wadliwa – w ocenie składu orzekającego jest wskazana w decyzji podstawa prawna i uzasadnienie.
Uchybienia te jednak nie stwarzają konieczności usunięcia zaskarżonej decyzji z obiegu prawnego przede wszystkim dlatego, że w prawie istnieją podstawy prawne do podjęcia rozstrzygnięcia jak w zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 127 § 3 kpa stronie niezadowolonej z decyzji wydanej w I instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze przysługuje prawo złożenia do tego organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Oznacza to, że prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje stronie (art. 127 § 1 kpa) i tylko strona może cofnąć wniosek o ponowne rozpatrzenie (art. 137 kpa).
Wykładnia powyższych przepisów prowadzi do wniosku, iż badanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony przez stronę powinno wyprzedzać badanie dopuszczalności cofnięcia tego wniosku (art. 137).
W przypadku ustalenia, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony przed podmiot nie będący stroną, organ odwoławczy powinien umorzyć postępowanie w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 kpa w związku z art. 105 § 1 kpa, a nie 137 kpa (uchwała składu 7 sędziów z dnia 5 lipca 1999 r., OPS 16/98, ONSA 1999, nr 4, poz. 119).
Przechodząc do zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że R.K. nie był stroną postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta M. z dnia [...], ani też nie złożył wniosku o stwierdzenie jej nieważności (wniosek z dnia [...]).
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie podał także (również w skardze), że jego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji. W tej sytuacji należy stwierdzić, że nie był on stroną postępowania nieważnościowego, w którym wydano decyzję z dnia [...], ani przymiotu takiego nie uzyskał w związku ze złożeniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie należnym stronom postępowania nieważnościowego.
Skutkiem braku przymiotu strony jest umorzenie postępowania odwoławczego, tu związanego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, co nastąpiło zaskarżoną decyzją. Jednakże podstawą takiego rozstrzygnięcia powinien być brak przymiotu strony składającego wniosek o ponowne rozpatrzenie, a nie cofnięcie tego wniosku.
Ponieważ jak stwierdzono wyżej uchybienie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, skarga na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) podlegała oddaleniu.
SJ/