Uzasadnienie
W dniu 22 kwietnia 2020 r. (data nadania na poczcie) K. S. wniosła, za pośrednictwem Wojewody Śląskiego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, została przesłana na podany w odwołaniu adres i wobec nieobecności skarżącej w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (w dniach 27 grudnia 2018 r. oraz 4 stycznia 2019 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona organowi. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie dla skarżącej było skuteczne i zostało dokonane z upływem 10 stycznia 2019 r. (art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – obecnie:
t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.).
W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Biorąc zatem pod uwagę, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 10 stycznia 2019 r. termin do wniesienia na nią skargi do Sądu upłynął z dniem 11 lutego 2019 r. (9 luty 2019 r. to była sobota). Skarga nadana za pośrednictwem poczty w dniu 22 kwietnia 2020 r. została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu.
Natomiast wniesiony wraz ze skargą wniosek o przywrócenie termin do dokonania tej czynności prawomocnym zarządzeniem z dnia 24 lipca 2020 r. został pozostawiony bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe Sąd obowiązany był odrzucić skargę jako spóźnioną, zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 2 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.