Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy R. G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną. Skarżący podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, a w skład jego majątku poza zajmowanym budynkiem mieszkalnym wchodzi wyłącznie 1,5 ha gruntu (łąki). Wnioskodawca nie posiada żadnego innego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 5.000 zł. Źródłem dochodu wnioskodawcy są dochody z renty (980 zł) oraz z umowy zlecenia (430 zł). Podkreślił, że ma zobowiązanie kredytowe oraz alimentacyjne względem brata.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Oceniając sytuację materialną skarżącego z perspektywy przywołanych przepisów uwzględniono ustalenia poczynione w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Gl 349/16, zakończonych wydaniem postanowienia z dnia 2 sierpnia 2016 r. Tym samym, opierając się na nadesłanych do tamtej sprawy dokumentach uznano, że zasadnym będzie przychylenie się do złożonego przezeń wniosku. Przedstawione przez skarżącego rachunki wskazują na regulowanie bieżących opłat, jednakże niektóre z nich są ponoszone z opóźnieniem. Łączny dochód strony rzeczywiście wynosi około 1400 zł, a koszty utrzymania się kształtują na poziomie około 300 zł. Do tego dochodzi spłata zaciągniętych zobowiązań (około 300 zł), co oznacza, ze do dyspozycji strony pozostaje stosunkowo niewielka kwota.
W opisywanej sytuacji, biorąc zarazem pod uwagę stan zdrowia strony (udokumentowane schorzenia oraz uzyskanie średniego stopnia niepełnosprawności) uznano, że zasadnym będzie przychylenie się do złożonego wniosku i uwzględnienie go w całości.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.