Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. M. C. wniosła za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na decyzją tegoż organu z dnia [...] r. nr [...]. W wyniku min. odwołania skarżącej zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił w części decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Przygotowanie terenów pod budownictwo mieszkaniowe w rejonie ul. [...] i ul. [...] w K. – droga gminna klasy D (dojazdowa)", tj. w sentencji znajdujący się na str. 6 pkt 5 zapis i orzekł co do istoty sprawy.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała przede wszystkim, że nadany decyzji drugiej instancji rygor natychmiastowej wykonalności jest nieuzasadniony. Nie wynika on bowiem z interesu społecznego, gdyż lokalna społeczność sprzeciwiła się spornej inwestycji drogowej. Zdaniem skarżącej nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności skoro wywołuje daleko idące skutki w sferze cywilnoprawnej powinno być poparte uzasadnionym interesem społecznym lub gospodarczym i winno indywidualnie odnosić się do każdej nieruchomości.
Uczestnicy postępowania mimo takiej możliwości nie ustosunkowali się do wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania obciąża wnioskodawcę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by z jego treści wynikało, że może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego aktu.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek w zakresie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca nie podała żadnych okoliczności, które można by ocenić w odniesieniu do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie podkreślić należy, że decyzje dotyczące realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ze swej natury zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Istotną kwestią jest również to, że zarówno pojęcie "znacznej szkody", jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA w Warszawie z 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 588/08 – dostępne, tak jak i powołane w dalszej części niniejszego uzasadnienia orzeczenia, na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie należy uwzględnić, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Należy mieć również na uwadze interes publiczny - odroczona bowiem może zostać w czasie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby mieszkańców. Wskazać należy, że ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013, poz. 687 ze zm.) ma szczególny charakter. Jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowlane. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą jej wydania.
Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt II OZ 923/10). Tym samym udzielenie ochrony tymczasowej skarżącej w ocenie Sądu niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy ustalającej szczególny reżim prawny przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.
Ponadto zwrócić należy uwagę, że w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie chodzi o zwykłą szkodę będącą normalnym następstwem realizacji decyzji, ale o taką szkodę, której rozmiary są większe niż zwykłe wywołane wykonaniem danego rodzaju aktu.
Podkreślenia wymaga także, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie bada zasadności samej skargi.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.