Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy H. P., działając w imieniu U. P. – N. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku podał, że zamieszkuje w oparciu o służebność mieszkania, nie posiada żadnego majątku a jego jedynym dochodem jest świadczenie rentowe w wysokości 898 zł a do stałych wydatków zaliczył koszty leczenia i rehabilitacji. Druk formularza wypełniony został w taki sposób, że niejasnym było, czy odnosi się do sytuacji materialnej pełnomocnika czy też strony postępowania.
Pismem z dnia 28 lutego 2018 r. pełnomocnik został wezwany do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez:
- - przesłanie dokumentów potwierdzających wysokość otrzymywanego przez stronę świadczenia rentowego,
- - nadesłanie kopii umowy, w oparciu o którą korzysta z zajmowanego lokalu mieszkalnego na podstawie służebności mieszkania,
- - udokumentowania kosztów leczenia oraz rehabilitacji, o których wspomniano we wniosku.
W odpowiedzi H. P. nadesłał odcinek przysługującej mu renty, potwierdzający deklarowaną wysokość świadczenia, wyciąg z księgi wieczystej oraz oświadczył, że nie gromadzi rachunków za lekarstwa i rehabilitację, więc nie jest w stanie udokumentować wydatków z tego tytułu.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel.
W niniejszej sprawie sytuacja materialna i osobista strony (czyli U. P. – N.) jest na tyle niejasna, że nie można z całym przekonaniem stwierdzić, że zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy.
Stan majątkowy pełnomocnika jest bowiem czymś innym niż stan majątkowy jego mocodawcy, który jest uprawnionym do uzyskania prawa pomocy. W tym przypadku mocodawcą tym jest U. P. – N., nie zaś H. P.. W tej sytuacji nie można więc zweryfikować jakichkolwiek informacji na temat wnioskodawczyni, skoro jej pełnomocnik dwukrotnie przysłał do Sądu druk formularza PPF obrazujący wyłącznie jego sytuację materialną. Podane informacje nie dotyczą U. P. – N., tak jak powinno to mieć miejsce, lecz samego pełnomocnika (który nie jest stroną postępowania) na co wskazuje nadesłany odpis z księgi wieczystej i uwidoczniona w nim służebność mieszkania ustanowiona na rzecz H. P. Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.