Uzasadnienie
Skarżąca Spółka, zarządzeniami z dnia 6 sierpnia 2009 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci złożenia dokumentu określającego sposób reprezentacji Spółki (aktualnego odpisu z KRS-u) oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Dla wykonania tych czynności wyznaczono stronie siedmiodniowy termin, informując ją, że następstwem jego niedochowania będzie odrzucenie skargi. Wezwanie to odebrała osoba upoważniona do odbioru korespondencji – M.N., w dniu [...]. W konsekwencji, wyznaczony stronie termin upływał z dniem [...].
Wpis od skargi został uiszczony w dniu [...], a więc z zachowaniem wyznaczonego terminu. Odpis z Krajowego Rejestru Sądowego został natomiast przesłany w przesyłce nadanej dopiero w dniu [...]. Strona przesłała przy nim również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Reprezentujący Spółkę Prezes Zarządu podniósł, że będąc jedyną osobą upoważnioną do reprezentacji Spółki nie mógł zadośćuczynić wezwaniu Sądu ze względu na wyjazd poza granice kraju (co potwierdził fakturami za pobyt w hotelach). O konieczności przesłania odpisu z KRS-u dowiedział się natomiast w dniu [...] od osoby, która odebrała wspomniane wyżej wezwania. Wcześniej został poinformowany jedynie o obowiązku uiszczenia wpisu, co uczynił, dochowując wyznaczonego mu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Strona może uchylić się od negatywnych następstw przekroczenia terminu jeżeli w ciągu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) złoży wniosek o przywrócenie terminu; równocześnie z wnioskiem dokona czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu) oraz, gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie aby możliwe było przywrócenie terminu.
Rozpoznając wniosek strony skarżącej Sąd doszedł do przekonania, że brak jest dostatecznych przesłanek przemawiających za przywróceniem jej terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
W pierwszej kolejności zauważyć przyjdzie, że istotne wątpliwości budzi data, w której przedstawiciel Spółki (Prezes Zarządu) dowiedział się o konieczności złożenia w Sądzie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Trudno uznać za wiarygodne twierdzenie zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, że osoba upoważniona do odbioru korespondencji poinformowała go wyłącznie o konieczności uiszczenia wpisu, w sytuacji, gdy zarówno wezwanie o wpis od skargi jak i o uzupełnienie jej braków formalnych zostało przesłane i doręczone w jednej kopercie.
Niezależnie od powyższego, wskazać przyjdzie, że argumenty Skarżącej, dotyczącej braku winy w uchybieniu terminu nie mogą być uznane za trafne.
Brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. to nie tylko brak winy umyślnej, lecz również brak niedbalstwa lub lekkomyślności. Co do zasady chodzi więc o okoliczności o charakterze obiektywnym, niezależnym od strony, którym ta, co do zasady, nie mogła się przeciwstawić lub których nie mogła zmienić swym działaniem – por. G. Radecki [w:] R. Mikosz, G. Radecki, Ł. Strzępek Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory. Warszawa 2008 r. str. 88 i nast. Osoba reprezentująca Spółkę, zwłaszcza w sytuacji, gdy tylko ona może to czynić winna tak zorganizować swoje funkcjonowanie, aby uniknąć sytuacji, w której jej czasowa nieobecność doprowadzi do ujemnych następstw procesowych dla strony. Fakt, że Prezes Zarządu A Sp. z o.o. przebywał poza granicami kraju w delegacji nie oznacza braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Miał on bowiem możliwość i sposobność podjęcia działań przed swoim wyjazdem, które zapobiegłyby powstaniu obecnej sytuacji – np. poprzez ustanowienie pełnomocnika procesowego na czas swojej nieobecności. Na marginesie można jedynie zauważyć, że wyjazd za granicę do udziałowca spółki nie może być uznany za okoliczność o charakterze obiektywnym, której nie da się przewidzieć ani zapobiec. W konsekwencji przyjąć należy, że do uchybienia terminu doszło z winy przedstawiciela Spółki, co oznacza, że złożony przezeń wniosek o przywrócenie terminu nie mógł być uwzględniony.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.