Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...] umarzającą postępowania odwoławcze od decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
Organ w odpowiedzi na skargę zawnioskował o jej odrzucenie, podnosząc, iż została ona złożona z uchybieniem terminu.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, odpis zaskarżonego rozstrzygnięcia wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, odebrał w imieniu skarżącego w dniu 21 lipca 2011 r. dorosły domownik (jego syn – S. H.), który podjął się oddać przesyłkę adresatowi. W świetle przepisu art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) pismo to należało uznać za skutecznie doręczone.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Powyższe oznacza, że termin do wniesienia skargi upływał J. H. w dniu 22 sierpnia 2011 r. (tj. w poniedziałek, bowiem 20 sierpnia 2011 r. wypadł w sobotę). Zatem skarżący nadając skargę w placówce pocztowej w dniu 23 sierpnia 2010 r., uchybił terminowi do jej złożenia.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako spóźnioną.