Uzasadnienie
A.S. (dalej: wnosząca sprzeciw), reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 18 kwietnia 2024 r. o numerze wskazanym w sentencji postanowienia.
Zaskarżona decyzja, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu, została doręczona wnoszącej sprzeciw do rąk pełnoletniego domownika dnia 23 kwietnia 2024 r., natomiast sprzeciw został złożony w placówce pocztowej dnia 10 maja 2024 r. (data stempla pocztowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 64a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw.
W myśl art. 64c § 1 i 2 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji, za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu. Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu.
Z akt sprawy wynika, że kwestionowaną decyzję doręczono wnoszącej sprzeciw w dniu 23 kwietnia 2024 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia od niej sprzeciwu. Czternastodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 7 maja 2024 r. Strona wnosząca sprzeciw nadała pismo za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 10 maja 2024 r., a zatem z uchybieniem terminu przewidzianego do dokonania tej czynności.
Z tych względów wniesiony po upływie terminu sprzeciw podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.