Uzasadnienie
Osobnymi pismami odpowiednio z dnia 14 marca 2013 r. i z dnia 13 marca 2013 r. "A" Sp. z o.o. w T. oraz B. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargi na postanowienie tego organu z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wykonania zastępczego określonych robót budowlanych.
Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. połączył sprawę B. Z. ze sprawą ze skargi "A" Sp. z o.o. w T. celem ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, stosownie do art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwaną dalej p.p.s.a.). Następnie skarżący zostali osobno wezwani do usunięcia braków formalnych każdej ze złożonych przez nich skarg, przy czym B. Z. zobowiązany został do nadesłania jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, w szczególności, czy wartość tę stanowi cała kwota nałożona na skarżących tytułem zaliczki na poczet kosztów zastępczego wykonania nakazanych obowiązków. Dla dokonania tych czynności wyznaczono skarżącemu B. Z. siedmiodniowy termin, informując, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi.
Wezwanie zostało prawidłowo doręczone osobiście skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2013 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdującym się w aktach sprawy. W piśmie nadesłanym w dniu 9 maja 2013 r., jak wynika z kopii potwierdzenia nadania przesyłki poleconej przedstawionego przez stronę, skarżący wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 37 796 (trzydzieści siedem tysięcy siedemset dziewięćdziesiąt sześć) złotych, do pisma tego dołączył również odpis skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada więc na stronę wszczynającą postępowanie w drodze skargi obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od tych pism pobierany jest wpis stosunkowy obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę. Nieuczynienie tego uznać należy za brak formalny skargi. Tego rodzaju brakiem jest również nienadesłanie stosownej ilości odpisów skargi, które zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. winne być doręczone wszystkim pozostałym stronom postępowania. W przypadku natomiast, kiedy skarga jest obarczona brakami formalnymi zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Natomiast z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie we wniesionej przez B. Z. skardze z dnia 13 marca 2013 r. nie podano wartości przedmiotu zaskarżenia, a ponadto nie dołączono jej odpisu celem doręczenia stronie skarżącej "A" Sp. z o.o.
w T. Z powyższego wynika, że skarga B. Z. była obarczona brakami formalnymi, a zatem na podstawie zarządzenia z dnia 10 kwietnia 2013 r. wezwano stronę skarżącą do ich usunięcia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy przesyłka zawierająca wezwanie została prawidłowo doręczona do rąk B. Z. w dniu 30 kwietnia 2013 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 7 maja 2013 r. Skarżący natomiast, mimo wezwania z pouczeniem o konsekwencjach prawnych w przypadku niewykonania zarządzenia w terminie, nadesłał przesyłkę zawierającą dodatkowy odpis skargi oraz pismo, w którym wskazuje wartość przedmiotu zaskarżenia dopiero w dniu 9 maja 2013 r. Co prawda w piśmie z dnia 12 czerwca 2013 r. nadmienia on, że przedmiotową przesyłkę odebrał w dniu 2 maja 2012 r., jednak nie znajduje to potwierdzenia w aktach sprawy.
Zdaniem Sądu wezwanie to zostało odebrane przez stronę w dniu 30 kwietnia 2013 r., o czym świadczy fakt, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki adresowanej do B. Z. zostało w tym właśnie dniu odesłane z Urzędu Pocztowego T. do nadawcy przesyłki, a skarżący poświadczył odbiór przesyłki własnoręcznym podpisem z wyraźnym wskazaniem daty jej odbioru.
W związku z powyższym skargę B. Z., której braki formalne zostały uzupełnione po terminie, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.