Uzasadnienie
Jednym pismem z dnia 19 grudnia 2013 r. J. Z., M. Z. i G. Z. złożyli wspólnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., nr [...]. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 202/14 przekazano sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2014 r. skarżący zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 (czterysta) złotych - zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Dla dokonania tej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując jednocześnie, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi.
Dodatkowo w piśmie tym wskazano, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałych z tego obowiązku. Wezwania zostały prawidłowo doręczone każdemu ze skarżących w dniu 9 czerwca 2014 r., wpis został natomiast uiszczony w wymaganej wysokości w dniu 20 czerwca 2014 r., jak wynika z elektronicznego potwierdzenia dokonania zapłaty znajdującego się w aktach sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwana dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Dalej przepis ten stanowi, że w przypadku, gdy strona nie dokonała takiej wpłaty, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis, a jego nieuiszczenie stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uiszczenie wpisu sądowego wraz z wniesioną skargą, a w przypadku jego nieopłacenia - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie wezwania o uiszczenie stosownej opłaty.
W niniejszej sprawie przesyłki zawierające odpisy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu zostały skutecznie doręczone skarżącym J. Z., M. Z. i G. Z. w trybie doręczenia zastępczego - do rąk dorosłego domownika (art. 72 § 1 p.p.s.a.) - w dniu 9 czerwca 2014 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 16 czerwca br. Jednak skarżący do tego dnia nie uiścili stosownej opłaty sądowej, bowiem - jak wynika z akt sprawy - kwota 400 (czterysta) złotych została zapłacona z rachunku bankowego B. Z. na rachunek bankowy Sądu, tytułem "dot. Sygn. akt II SA/Gl 708/14 dnia 4 czerwca 2014 skarżący J., M. i G. Z.", dopiero w dniu 20 czerwca 2014 r. Skarżący zatem, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych nieuiszczenia opłaty w terminie, dokonali czynności z uchybieniem wyznaczonego przez Sąd terminu. Jednocześnie należy wskazać, że strony nie złożyły wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej.
W tym stanie rzeczy, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.