Uzasadnienie
D. G. (dalej: Skarżąca) reprezentowana przez fachowego pełnomocnika pismem z dnia 9 maja 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 kwietnia 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/414/2024/2854 w przedmiocie odmowy odroczenia terminu płatności i rozłożenia na raty nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych.
Powyższą decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy S. z dnia 9 stycznia 2024 r. nr [...]. Natomiast w treści decyzji wskazało, że "zachodzi konieczność wydania decyzji kasacyjnej, z uwagi na naruszenie przez organ I instancji przepisów postępowania tj. art. 6, art. 7, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. obligujących do pełnego wyjaśnienia i oceny stanu faktycznego sprawy". W związku z tym, że sentencja decyzji nie zgadzała się z treścią jej uzasadnienia Skarżąca wniosła zarówno skargę jak i sprzeciw. Sprawa dotycząca skargi na powyższą decyzję została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Gl 709/24, natomiast sprzeciw od powyższej decyzji pod sygnaturą akt II SA/Gl 708/24.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania w związku z uwzględnieniem w całości skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Wskazał, że decyzją z dnia 27 maja 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/467/2024/8977 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach uwzględniło skargę strony i uchyliło decyzję z dnia 26 kwietnia 2024 r. nr SKO/PSŚ/41.5/414/2024/2854 oraz uchyliło decyzję Wójta Gminy S. z dnia 9 stycznia 2024 r. nr [...] w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Pismem z dnia 19 czerwca 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2024 r., wezwano organ w terminie 3 dni do nadesłania zpo doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej decyzji organu wydanego w trybie autokontroli z dnia 27 maja 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/467/2024/8977 oraz do wskazania, czy wyżej wymieniona decyzja nie została zaskarżona, czy jest prawomocna.
Pismem z dnia 20 czerwca 2024 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Sądu, organ poinformował, że decyzja z dnia 27 maja 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/467/2024/8977 nie została zaskarżona, nie minął jednak termin ustawowy do wniesienia skargi. Ponadto przy powyższym piśmie nadesłał potwierdzenie doręczenia decyzji pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29 maja 2024 r.
Pismem z dnia 12 lipca 2024 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lipca 2024 r. ponownie wezwano organ w terminie 3 dni do wskazania, czy decyzja wydana w trybie autokontroli została zaskarżona. W odpowiedzi organ poinformował, że powyższa decyzja nie została zaskarżona i jest prawomocna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego w następstwie wydania przez organ decyzji z dnia 27 maja 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/467/2024/8977. Decyzja uwzględniająca skargę nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. W tej sytuacji, skoro zaskarżona decyzja, została wyeliminowana z obrotu prawnego, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia. Powyższe skutkować musiało koniecznością umorzenia postępowania sądowego.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Stosownie natomiast do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie obejmuje to koszty zastępstwa procesowego adwokata, obliczone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1964 z późn. zm.). W związku z powyższym, działając na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., zasądzono od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 480,00 zł, o czym orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia.