Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...], na podstawie której utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych na nieruchomości położonej w C. W skardze z dnia 24 sierpnia 2011 r. Z. W. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu drugiej instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że wydane rozstrzygnięcie narusza w sposób rażący nie tylko przepisy prawa budowlanego, w tym "zasadę zachowania ładu przestrzennego i zrównoważonego rozwoju terenów", ale również zasady dobrego sąsiedztwa, a realizacja inwestycji spowoduje zagrożenie dla dzieci z uwagi na istniejące w pobliżu szkoły.
Dodatkowo skarżący podkreślił, że zarówno zgodnie z poprzednim, nieobowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, jak i planem osiedla "[...]" teren inwestycji był przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Dalej wskazano na nieprawidłowości skutkujące stwierdzeniem przez właściwy organ nieważności decyzji o warunkach zabudowy, która była jedną z podstaw określającą warunki wydania przez Starostę [...] rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym o wydanie pozwolenia na budowę.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 października 2011 r. uczestnikom postępowania doręczno między innymi odpis skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie trzech dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu.
W odpowiedzi Przedsiębiorstwo [A] S.A. w C. wniosło o oddalenie wniosku, natomiast pozostali uczestnicy postępowania, w tym inwestorzy nie zajęli stanowiska w sprawie w wyznaczonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym artykule należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że obowiązana jest ona - w tym przypadku strona skarżąca - wskazać argumenty, które w jej ocenie uzasadniają wniosek.
Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1041/08, Lex nr 527673). Ponadto sąd winien ocenić przywołaną we wniosku argumentację zarówno w odniesieniu do strony skarżącej, jak i innych uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać wszystkich stron, a ich interesy mogą być wzajemnie sprzeczne.
Sąd mając na uwadze powyższe wskazania uznał, że rozpatrywany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący bowiem poza ogólnikowymi twierdzeniami o zagrożeniach w ruchu komunikacyjnym i związanym z tym niebezpieczeństwem dla pieszych, w tym dzieci, nie przytoczył żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...]. Natomiast argumenty wnioskodawcy dotyczące oparcia zaskarżonego rozstrzygnięcia o decyzję o warunkach zabudowy, która została następnie wyeliminowana z obrotu prawnego nie mają znaczenia – zdaniem Sądu – przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Sąd bowiem w tym przypadku kieruje się innymi przesłankami, niż te, które należało będzie brać pod uwagę przy orzekaniu o prawidłowości wydania decyzji organów administracyjnych obu instancji.
Ponadto na uwagę zasługuje fakt, ze w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że wniosek o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, gdzie strona powołuje się na ewentualne zagrożenia związane z inwestycją, z reguły nie spełnia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W przypadku bowiem uchylenia tej decyzji przez sąd przepisy ustawy Prawo budowlane przewidują stosowne postępowanie administracyjne umożliwiające "odwrócenie skutków" wywołanych takim rozstrzygnięciem (nakaz rozbiórki), a dodatkowo podkreśla się, że to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd (por. postanowienia NSA: z 15 lutego 2008r., II OZ 1202/07; z 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08, nie publ.). Sąd w pełni podziela powyższe stanowisko.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.