Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. S. B., E. B., B. P. oraz J. M., reprezentowani przez fachowego pełnomocnika wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] ustalającą warunki zabudowy terenu dla inwestycji: budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z parkingiem na nieruchomości położonej w C. przy ul. [...] oznaczonej jako działka nr 1.
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 30 maja 2016r. wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 500,00 zł, przy czym jedynie S. B. oraz E. B. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego. Wysokość wpisu ustalono w oparciu o § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wyznaczono termin siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwania została wysłana na wskazany w skardze adres pełnomocnika skarżących i została doręczona upoważnionemu pracownikowi kancelarii adwokackiej w dniu 27 lipca 2016 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 3 sierpnia 2016 r. W dniu 28 lipca 2016 r. jedynie skarżący S. B. uiścił wpis od skargi, a ponieważ był on wzywany solidarnie do uiszczenia wpisu razem z E. B., zatem uiszczenie wpisu zwalniało również E. B. z obowiązku jego uiszczenia. Natomiast B. P. oraz J. M. mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściły.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.