Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] mocą której skierowano A. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego.
W skardze obok zarzutów kwestionujących zaskarżoną decyzję pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie jej wykonania wskazując, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja zostanie wykonana, postępowanie sądowe stanie się bezprzedmiotowe.
Organ administracji publicznej nie ustosunkował się do przedmiotowego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie.
Tymczasem fachowy pełnomocnik skarżącego składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających zgłoszone żądanie, w szczególności zaś nie przedstawił rzeczowej argumentacji w celu uprawdopodobnienia jaka szkoda powstanie w przypadku wykonania tej decyzji i w czym upatruje nieodwracalność skutków tego aktu. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono.
Sąd działając z urzędu również nie dopatrzył się takich okoliczności. Wykonanie zaskarżonej decyzji, wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego, nie czyni bezprzedmiotowym rozpoznania skargi i nie skutkuje pozbawieniem prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. W przypadku natomiast jej uchylenia skarżący będzie mógł domagać się na zasadach ogólnych odszkodowania za następstwa bezprawnej decyzji. Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji pociąga za sobą określone dolegliwości wiążące się z obowiązkiem ponownego przystąpienia do egzaminu kwalifikacyjnego, w tym m.in. konieczność poniesienia określonych kosztów, które jednak same w sobie nie uzasadniają wstrzymania wykonania takiej decyzji (por. postanowienie NSA z dni 2 marca 2016 r. sygn. akt I OZ 196/16 oraz z dnia 22 stycznia 2016 r., I OZ 4/16).
W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.