Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. nakazał "A" w R. zabudować wkład kominowy kwasoodporny zabezpieczający przewód kominowy spalinowy, do którego podłączony jest gazowy piec centralnego ogrzewania obsługujący instalację centralnego ogrzewania w lokalu nr [...] budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...] w R. przy ul. [...] – w terminie do 31 stycznia 2014r.
Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił powyższą decyzję w części dotyczącej terminu i w tym zakresie nakazał wykonanie nałożonych w niej obowiązków w terminie do dnia 27 czerwca 2014 r. W pozostałym zakresie utrzymał tę decyzję w mocy.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, "A" w R., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Przy czym jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2005 r., sygn. akt II OZ 701/05 (dostępnym na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl) przedstawienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do wnioskującego o to wstrzymanie. Sąd podejmuje bowiem rozstrzygnięcie w oparciu o zawarte we wniosku informacje. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem sądowi jego merytoryczne rozpoznanie.
W rozpatrywanej sprawie fachowy pełnomocnik strony skarżącej w żaden sposób nie uzasadnił zawartego w skardze wniosku. Tymczasem argumentacja samej skargi sprowadzająca się do zarzutów wskazujących na wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa na obecnym etapie postępowania nie może być brana przez Sąd pod uwagę. Nie można zatem upatrywać zasadności złożonego wniosku w przekonaniu o wadliwości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Kontroli w tym zakresie Sąd dokona dopiero na rozprawie.
W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.