Uzasadnienie
Uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. podjętą na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm., zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym/ oraz na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach /Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm., zwanej dalej ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach/ Rada Miejska w T. ustaliła górne stawki opłat za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych.
W skardze do sądu administracyjnego z dnia [...]r. Wojewoda [...] z powołaniem się na treść art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej uchwały. Uzasadniając to żądanie stwierdził, że kwestionowana uchwala została podjęta z naruszeniem treści art. 6 ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zgodnie z którym rada gminy powinna zróżnicować stawki opłat i zastosować niższe stawki, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny. Wymóg taki koresponduje też z zapisami § [...]ust. [...]i § [...]ust. [...]uchwały Rady Miejskiej w T. Nr [...] z dnia [...]r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości, porządku i gospodarki odpadami komunalnymi na terenie Gminy T. /Dz.Urz.Woj. [...]. Nr [...] poz. [...]/, w których postanowiono o możliwości zbierania i odbierania odpadów w sposób selektywny. Tymczasem w zaskarżonej uchwale zróżnicowano stawki jedynie z uwagi na pojemność posiadanych urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w T. uznała stanowisko Wojewody i podała, iż w opracowaniu jest nowa uchwała uwzględniająca to stanowisko. Taka też uchwała została podjęta przez Radę Miejską w T. dnia [...]r. /Nr [...]/, którą orzeczono jednocześnie o utracie mocy uchwały zaskarżonej. W konsekwencji w pismach procesowych z dnia [...]r. i z dnia [...]r., pełnomocnik Gminy T. wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewoda [...] podtrzymał skargę podnosząc, że zaskarżona uchwała obowiązywała jako prawo miejscowe od dnia [...]r. i do czasu wejścia w życie uchwały ją eliminującej j wywoływała wynikające z niej skutki prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna co do kwestionowanego zapisu podpunktu [...] punktu [...] zaskarżonej uchwały, co strona przeciwna również przyznała. Zgodnie z treścią art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. Sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały nie budzi zaś również zdaniem Sądu wątpliwości. Uchwała ta naruszała bowiem treść art. 6 ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, skoro wbrew wynikającemu z tej normy prawnej obowiązkowi nie zróżnicowano w niej górnych stawek opłat za objęte nią usługi komunalne w zakresie odpadów komunalnych zbieranych i odbieranych w sposób selektywny, chociaż taki sposób wynikał ze stanowiącego prawo miejscowe Regulaminu utrzymania czystości, porządku i gospodarki odpadami na terenie Gminy T., na co trafnie zwrócił uwagę organ nadzoru.
Przedmiotowa sprzeczność z prawem musiała zatem skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały w zakwestionowanej części na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a./ w zw. z art. 91 ust. 1 i art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Wobec tego, że zaskarżona uchwała weszła w życie i obowiązywała jako prawo miejscowe wywołując wynikające z niej skutki prawne, należało też podzielić stanowisko Wojewody [...], że postępowanie sądowe nie stało się bezprzedmiotowe po wydaniu uchwały Rady Miejskiej w T. z dnia [...]r., uchylającej m.in. uchwałę zaskarżoną.
Z uwagi na przedmiot zaskarżenia Sąd nie orzekł na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a.