Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z powodu nienadesłania stosownego formularza PPF. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący złożył stosowny środek zaskarżenia, to jest sprzeciw. W jego uzasadnieniu wskazał na swój zły stan zdrowia oraz trudną sytuację materialną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm. - w skrócie p.p.s.a., w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2015 r., poz. 658), który ma zastosowanie do spraw wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Ponieważ sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Mając na uwadze powyższe należy stwiedzić, że złożony sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z akt sprawy wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zamieszczony został na urzędowym formularzu, który nie odpowiadał obecnie obowiązującemu wzorcowi formularza (vide: załącznik nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy - Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.).
Należy przy tym zauważyć że skarżący nadesłał nieaktualny druk PPF sporządzony na potrzeby innej sprawy mimo, że właściwy formularz został mu doręczony w dniu 11 sierpnia 2016 r. wraz z pouczeniem, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiu dni spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał stosownego formularza. Dlatego też na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.