Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W druku podał, że w skład jego majątku wchodzi lokal mieszkalny o pow. 54 m2 i wartości około 125.000,00 zł oraz dwa samochody [...] (oba z 2007 r.), o łącznej wartości 20.000,00 zł. Źródłem utrzymania się wnioskodawcy jest dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 7.000,00 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca sporządził zestawienie swoich wydatków, z którego wynika, że czynsz za lokal mieszkalny wynosi 450 zł; opłaty za media to w sumie 400 zł; czynsz dzierżawny – 600 zł; leasing – 1300 zł; zakup środków czystości i ubrań – około 2000 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez stronę dochodów oraz poziom i strukturę wydatków w kontekście możliwych do poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowym uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.
Na obecnym etapie postępowania zasadniczym wydatkiem, do poniesienia którego strona może być zobowiązana jest wpis od skargi w wysokości 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Zestawienie deklarowanych przez stronę dochodów ze wskazanymi przezeń wydatkami wskazuje, że do jego dyspozycji pozostaje kwota 2250 zł. Podkreślenia wymaga że wnioskodawca nie ma na utrzymaniu żadnych innych osób, a jego miesięczne wydatki nie odbiegają od przeciętnych. Z tej perspektywy konieczność uiszczenia wspomnianego wyżej wpisu od skargi nie powinna w sposób nadmierny obciążyć budżetu domowego skarżącego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.