Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B.-B. uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Uchyloną decyzją organ I instancji odmówił ustalenia, na wniosek R.K., warunków działek zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy budynku mieszkalnego na działce [...].
Skargę na decyzję organu drugiej instancji wniósł Burmistrz Miasta S. nie zgadzając się z przedmiotowym rozstrzygnięciem i domagając się jego uchylenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Burmistrz Miasta S. został wezwany w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, do dokładnego oznaczenia strony skarżącej, a w szczególności wskazania, czy skarga została wniesiona przez Burmistrza reprezentującego Gminę S., czy też przez Burmistrza tego miasta, wskazania naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją, a nadto do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...]. Wysokość wpisu ustalono w oparciu o ustalono w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). Wezwanie Sądu doręczono skarżącemu w dniu [...]. Do dnia orzekania w sprawie na adres Sądu nie wpłynęła odpowiedź na skargę, nie został też uiszczony należny wpis.
W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu i to z kilku powodów. W pierwszym rzędzie odrzucenie skargi musi nastąpić w związku z nieuiszczeniem, pomimo wezwania, należnego wpisu (art. 220 § 3 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej Poppsa). Po drugie skarga winna być odrzucona z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków skargi (art. 58 § 1 pkt 3 Poppsa). Wreszcie skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6). W przedmiotowej sprawie uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego domaga się bowiem orzekający w sprawie organ I instancji kwestionujący rozstrzygnięcie organu II instancji. Organ pozostający w strukturze organów administracji publicznej nie posiada jednak uprawnienia domagania się poddania swojej działalności kontroli sądowej, ani też postępowanie sądowoadministracyjne nie może być wykorzystywane do rozstrzygania sporów na tle różnic w poglądach prawnych między organami różnych szczebli (por. w tej kwestii T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004 r., wyd. Lexis Nexis, s. 121- 122.).
W związku z powyższym Sąd na mocy wskazanych wyżej przepisów - skargę odrzucił.