Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 września 2011 r. P. K. zastąpiony przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r., nr [...] o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu położonego w G. Stający na rozprawie za P. K. pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę z uwagi na fakt nabycia przez skarżącego innego lokalu mieszkalnego. Pełnomocnik uczestniczki postępowania nie sprzeciwił się cofnięciu skargi oraz oświadczył, że w wyroku orzekającym rozwód pomiędzy skarżącym a jego mocodawczynią nie określono sposobu korzystania z mieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, jednakże może on uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, dlatego też oświadczenie pełnomocnika skarżącego było skuteczne i Sąd jest nim związany.
W tej sytuacji na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.