Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 sierpnia 2012 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu.
Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 14 lutego 2013 r. pełnomocnik strony wniósł o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Następnie, w piśmie procesowym z dnia 9 kwietnia 2013 r. pełnomocnik strony zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wskazując, że również te koszty nie zostały pokryte w całości bądź też w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje:
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wskazać trzeba, że przepis § 18 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 163, poz. 1348 ze zm.) stanowi, że stawka minimalna za udział adwokata w postępowaniu przed sądem I instancji wynosi 240 zł. Natomiast zgodnie z ust. 2 lit b tego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł
W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej wziął udział w rozprawie oraz sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec tego uzasadnionym było przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości minimalnej, przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie.
W oparciu przywołane wyżej przepisy ustalono, że wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej powinno wynosić odpowiednio: 240 zł – za postępowanie przed sądem I instancji oraz 120 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Obie te kwoty należy powiększyć o należne stawki podatku od towarów i usług, tj o kwoty odpowiednio 55,2 zł oraz 27,6 zł
Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi strony należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.