Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło w całości postanowienie Prezydenta Miasta T. z dnia [...]. Uchylonym postanowieniem organ I instancji, ponownie rozpatrując sprawę, odmówił wydania na wniosek G. S. i S. W. zaświadczenia stwierdzającego przekazanie przez Miasto T. na rzecz A Sp. z o.o. działek gruntu o numerach geodezyjnych [...] i [...].
Prezydent Miasta T. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata T. U. w skardze wniesionej na to postanowienie domaga jego uchylenia. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej Poppsa – uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto na mocy art. 50 § 2 Poppsa uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W świetle wymienionych przepisów struktura postępowania sądowoadministracyjnego ukształtowana została jako spór prowadzony przed niezawisłym sądem przez dwa podmioty. Jeden z nich żąda udzielenia ochrony prawnej (skarżący), drugi zaś jest organem administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Tak ukształtowana struktura postępowania determinuje więc krąg podmiotów, którym przepisy procesowe przyznają prawo jego uruchomienia. Postępowanie sądowoadministracyjne – podobnie jak każde sporne postępowanie sądowe – nie może tym samym zostać wszczęte z urzędu przez sąd administracyjny, jak i nie może zostać uruchomione przez organ administracji publicznej.
W przedmiotowej sprawie uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego domaga się orzekający w sprawie organ I instancji kwestionujący rozstrzygnięcie organu II instancji. Zgodnie jednak z zacytowanymi przepisami organ pozostający w strukturze organów administracji publicznej nie posiada uprawnienia domagania się poddania swojej działalności kontroli sądowej, ani też postępowanie sądowoadministracyjne nie może być wykorzystywane do rozstrzygania sporów na tle różnic w poglądach prawnych między organami różnych szczebli (por. w tej kwestii T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004 r., wyd. Lexis Nexis, s. 121- 122.).
W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 Poppsa odrzucił skargę jako niedopuszczalną.