Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. B. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zbycia gminnych lokali mieszkalnych.
Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia [...]r. wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w związku z zaskarżoną uchwałą, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...]r. wskazał, że zwracał się o usunięcie zaskarżonej uchwały pismami z dnia [...]r., z dnia [...]r., z dnia [...]r. oraz z dnia [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć taką uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zatem wyczerpanie tego środka warunkuje dopuszczalność skargi. Jednakże skuteczne wniesienie skargi, poza powyższym warunkiem, wymaga również dochowania terminowości. Ponieważ ustawa o samorządzie gminnym nie reguluje tego zagadnienia, należy odwołać się do regulacji zawartej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej Ppsa. Zgodnie z art. 53 § 2 Ppsa, w przypadku aktów innych niż decyzja lub postanowienie, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r. Nr 3, poz.
60) powyższy przepis znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza to, że z dniem doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą rozpoczyna biec termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi na ten akt, mimo iż sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie, w przeciwnym przypadku biegnie on nieprzerwanie od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Należy podkreślić, że bez wpływu na ten termin pozostaje regulacja art. 35 Kpa. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył bowiem, że analiza tego przepisu w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym nie daje podstaw do wnioskowania, że po stronie organu powstaje uprawnienie do załatwienia przedmiotowego wezwania w terminie dwóch miesięcy od dnia jego wniesienia oraz, że tego rodzaju uprawnienie organu gminy jest przeszkodą do wniesienia skargi przed załatwieniem wezwania przez organ gminy. Ustawa o samorządzie gminnym w żaden sposób nie wiąże wniesienia skargi z terminem do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jedynym warunkiem jest bezskuteczność tego wezwania, która nastąpi, gdy organ nie uwzględnił wezwania udzielając odpowiedzi na wezwanie bądź nie zajął stanowiska w sprawie i nie udzielił odpowiedzi.
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazał na cztery pisma, które w jego ocenie stanowiły wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu jedynie pismo skarżącego z dnia [...]r., w którym powołał się na art. 101 ustawy o samorządzie gminnym i wskazał, że przedmiotowa uchwała narusza jego interes prawny i ogranicza uprawnienia, może zostać uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, gdyż wcześniejsze pisma jak i pismo z dnia [...]r. stanowiły jedynie polemikę prowadzoną przez skarżącego z organem.
Pismem z dnia [...]r. organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe pismo zostało doręczone skarżącemu najpóźniej w [...]r., (w piśmie z dnia [...]r. skarżący powołał się na pismo organu z dnia [...]r.). Zatem od tej daty rozpoczął bieg ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Termin ten upłynął w dniu [...]r. Tymczasem skarżący dopiero pismem z dnia [...]r. wystąpił ze skargą, a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Jednocześnie należy wskazać, że nawet gdyby uznać, że pismo organu z dnia [...]r. nie stanowiło odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, to wówczas wobec doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...]r., a następnie wobec braku odpowiedzi na to wezwanie, skarżący wnosząc skargę w dniu [...]r. uchybił sześćdziesięciodniowemu terminowi do jej wniesienia.
Na marginesie należy również podnieść, że nawet gdyby przyjąć, że pisma skarżącego z dnia [...] r. oraz z dnia [...]r., w istocie stanowiły adresowane do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, to i tak skarżący wnosząc skargę na przedmiotową uchwałę w dniu [...]r. niewątpliwie uchybił ustawowemu terminowi do jej wniesienia.
W świetle tych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi jako spóźnionej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 Ppsa.