Uzasadnienie
W druku formularza PPF skarżący M. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, wniosek ten motywując trudną sytuacją materialną. Wnioskodawca prowadzi bowiem samotnie gospodarstwo domowe, utrzymując się ze świadczenia rentowego oraz czynszu z tytułu dzierżawy części domu. Łączny dochód z tego tytułu wynosi [...] zł. Skarżący jest również właścicielem nieruchomości o pow. około [...] ha, położonej w terenach [...].
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Analiza okoliczności dotyczących stanu majątkowego M. S. pozwoliła ustalić, iż jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu zasługiwał na uwzględnienie. Sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie pozwala mu bowiem na opłacenie usług fachowego pełnomocnika. Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy.
Rozpoznając wniosek M. S. pod uwagę wzięto przede wszystkich dochód uzyskiwany przez skarżącego, którego wysokość pozwala co prawda na zaspokojenie jego potrzeb, nie mniej jednak niepodobna oczekiwać, że będzie on w stanie z tego dochodu opłacić usługi fachowego pełnomocnika. Uwzględniono przy tym również, że wnioskodawca jest osobą w podeszłym wieku, co uzasadnia zwiększone potrzeby (np. związane z zakupem lekarstw). W tych okolicznościach konieczność wygospodarowania dodatkowych środków na opłacenie adwokata rzeczywiście mogłoby doprowadzić do powstania uszczerbku w utrzymaniu się skarżącego.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.