Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. A. B. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...] w sprawie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy.
Na podstawie zarządzenia z dnia [...]r. wezwano ww. pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wskazując jednocześnie, że znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwo z dnia [...] r. nie obejmuje postępowania sądowoadministracyjnego. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...]r. (poniedziałek – dzień roboczy) brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, iż pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo. W przypadku, gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy dołączyć do niej pełnomocnictwo lub jego odpis. Niedołączenie pełnomocnictwa do skargi stanowi natomiast brak formalny skargi, którego nieuzupełnienie w terminie skutkuje jej odrzuceniem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie, mimo prawidłowego wezwania pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzony brak nie został uzupełniony w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.