Uzasadnienie
Zarządzeniem Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r., nr [...] zakazano organizowania objazdowych przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt na terenach należących do gminnego zasobu nieruchomości oraz zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, którymi gospodaruje Prezydent Miasta R. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach S. Z., L. K.-P. oraz M. Z. reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego zwrócili się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżone zarządzenie wraz z podobnymi zarządzeniami m.in. Prezydenta m. st. W. nr [...] z dnia [...] r. oraz [...] zarządzeniem nr [...] z dnia [...] r. stało się wzorem dla innych miast, które wydały, bądź planują wydanie podobnych zarządzeń. Pełnomocnik wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pogłębić może analizę prawną podstaw wydanych w przedmiocie niniejszej sprawy zarządzeń i pozwoli zabrać w sprawie głos środowisku cyrkowemu.
Pełnomocnik wskazał ponadto na dezinformację mieszkańców R., którzy w ocenie pełnomocnika, przekonani są, że przedstawienia cyrkowe z udziałem zwierząt stały się zakazane, co powoduje mniejszą liczbę widzów, a tym samym spadek przychodów cyrków w stosunku do przychodów w roku ubiegłym, a w rezultacie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z powyższej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania aktu są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania istnienie takich okoliczności.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie przedstawił usprawiedliwionych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia i tym samym nie wykazał, by jego wykonanie mogłoby spowodować powstanie po stronie skarżących szkody i to w rozmiarze znacznym. W szczególności nie uprawdopodobnił na czym konkretnie miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenie znacznej szkody. Brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone zarządzenie Prezydenta Miasta C. spowoduje dla skarżących konsekwencje, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zarzuty dotyczące zgodności z prawem zaskarżonego aktu nie mogą zaś, w świetle przywołanych wyżej przepisów, przemawiać za uwzględnieniem takiego wniosku. Jak słusznie zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zarządzenia wydanego przez Prezydenta Miasta W. w analogicznej sprawie, powołanie się na opinię publiczności czy działania innych samorządów względem przedsiębiorców cyrkowych nie mogło odnieść zamierzonego skutku.
Ewentualna niechęć części publiczności do branży cyrkowej nie jest bowiem szkodą, którą wywołało zaskarżone zarządzenie czy też trudnym do odwrócenia skutkiem jego wydania (w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.). Trudno przy tym wskazać realny związek przyczynowo-skutkowy łączący wykonywanie zaskarżonego zarządzenia jako przyczynę negatywnej opinii publiczności w stosunku przedsiębiorców cyrkowych. Stosunek publiczności do działalności cyrkowej nie jest z pewnością nieodwracalnym skutkiem, jaki może wywołać wykonywanie zaskarżonego w niniejszej sprawie zarządzenia(postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 1 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 391/16, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W świetle powyższego, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.