Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wójt Gminy P. po rozpatrzeniu wniosku I. i T. małżonków K. ustalił sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu obejmującego nieruchomość nr ewid. gr. [...] obręb P., położoną w P., dla inwestycji obejmującej budowę budynku usługowego wraz z niezbędnymi urządzeniami technicznymi i elementami zagospodarowania terenu.
Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez pełnomocnika D. i K. małżonków Z. decyzja ta została uchylona a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia SKO stwierdziło, że w rozdzielniku w/w decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] oprócz uczestników D. i K. małżonków Z. wskazany został także ich pełnomocnik – radca prawny K.J.. Wobec jednak braku dowodu doręczenia decyzji pełn. małżonków Z. organ pierwszej instancji przesłał mu ją ponownie w dniu [...] r. a jej odbiór r. pr. K.J. potwierdził w dniu 21 grudnia 2011 r.
Na powyższą decyzję SKO w C. z dnia [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł pełnomocnik inwestora T. K. zarzucając, że została ona wydana w wyniku odwołania złożonego z uchybieniem terminu tj. z naruszeniem art. 138 § 2 kpa w zw. z art. 129 § 2 i art. 134 kpa. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że w drodze pocztowego postępowania reklamacyjnego organ pierwszej instancji powinien wyjaśnić czy i kiedy jego decyzja wysłana listem poleconym dnia [...] r. została doręczona pełnomocnikowi D. i K. małżonków Z. Skarga ta pozostaje do rozpoznania w sprawie tut. Sądu sygn. akt II SA/Gl 503/12, w której postępowanie zostało zawieszone do czasu rozpoznania skargi na niżej omówioną decyzję autokontrolną.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uchyliło swoją wcześniejszą w/w decyzję z dnia [...] r. W uzasadnieniu tego orzeczenia Kolegium stwierdziło, że zasadny jest sformułowany w skardze do sądu zarzut wydania przez organ odwoławczy decyzji merytorycznej bez wcześniejszego wyjaśnienia terminowości wniesionego odwołania tj. bez przeprowadzenia postępowania reklamacyjnego w przedmiocie doręczenia r. pr. K.J. decyzji organu pierwszej instancji, wysłanej listem poleconym w dniu [...] r.
W konsekwencji, jak stwierdziło SKO zasadne było orzeczenie "o uchyleniu własnej decyzji i przedłużeniu terminu rozpatrzenia odwołania do czasu zakończenia przez organ pierwszej instancji postępowania reklamacyjnego".
Również na przedmiotowe orzeczenie SKO z dnia [...] r. została wniesiona skarga do sądu administracyjnego, tym razem przez pełnomocnika D. i K. małżonków Z., który wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił, że decyzja ta została wydana z naruszeniem art. 107 § 1, art. 79, art. 42 – 44, art. 6 i art. 12 kpa przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi m. in. stwierdzono, że zaskarżona decyzja "nie znajduje oparcia w żadnym z obowiązujących przepisów prawa, żaden bowiem przepis nie daje organowi legitymacji do przedłużenia terminu rozpoznania sprawy w drodze decyzji". Świadczy o tym również zdaniem pełnomocnika skarżących okoliczność, że w zaskarżonej decyzji nie wskazano podstawy prawnej dokonanego rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę SKO w C. wniosło o jej oddalenie podtrzymując co do zasady swoje dotychczasowe stanowisko i jego uzasadnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga musiała odnieść skutek gdyż zaskarżona decyzja została wydana z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem treści art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 138 kpa. Zdaniem Sądu w wyniku uwzględnienia skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. organ może wydać tylko jedną z decyzji przewidzianych treścią art. 138 kpa (z ewentualną modyfikacją wynikającą z treści art. 134 kpa). Musi to być zatem orzeczenie kończące postępowanie w ogóle lub przed organem drugiej instancji. Wymogu tego zaskarżona decyzja zaś nie spełnia gdyż nie kończy postępowania. W wyniku jej wydania do rozpoznania pozostało bowiem odwołanie od decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] r. W konsekwencji nie można nawet domniemywać, że decyzja ta zawiera w sobie jednocześnie wyrzeczenie o umorzeniu postępowania (co mogłoby mieć miejsce chociażby w przypadku uchylenia postanowienia rozstrzygającego kwestię wpadkową, np. o zawieszeniu postępowania - gdyby jednocześnie organ odwoławczy przesądził, że brak jest podstaw do zawieszenia).
Wobec powyższego (aczkolwiek przy innym uzasadnieniu) podzielić należy stanowisko zawarte w skardze, że zaskarżona decyzja "nie znajduje oparcia w żadnym z obowiązujących przepisów prawa".
Skutkowało to uwzględnieniem skargi i uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy p.p.s.a.
Na marginesie Sąd pragnie jedynie zwrócić uwagę, że SKO mogło poczekać z wydaniem decyzji opartej na treści art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. do czasu ostatecznego załatwienia przez pocztę kwestii skuteczności doręczenia decyzji organu pierwszej instancji pełnomocnikowi skarżących listem poleconym nadanym dnia [...] r., skoro zgodnie z tym przepisem decyzja taka mogła być wydana do czasu rozpoczęcia rozprawy przed sądem administracyjnym. Nie było zatem potrzeby "przedłużania terminu rozpatrzenia odwołania", która to instytucja nie wynika również w takiej formie z przepisów kpa.
Ponieważ jak wynika z akt, po wydaniu zaskarżonej decyzji SKO w C. kolejną decyzją z dnia [...] r. rozpoznało co do meritum odwołanie od decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] r., to w związku z wydaniem niniejszego wyroku (w przypadku uzyskania przez niego oraz przez decyzję SKO z dnia [...] r. przymiotu prawomocności) do rozstrzygnięcia będzie kwestia czy tego orzeczenia SKO nie można potraktować jako orzeczenia wydanego w trybie art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a., chociaż podstawa taka nie została w nim przywołana. Umożliwiałoby to kontynuowanie postępowania administracyjnego bez konieczności jego wznowienia (w związku z motywowanym wyrokiem).
O kosztach postępowania sądowego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 209 i art. 211 ustawy p.p.s.a. oraz § 2 i § 14 ust. 2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz... (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
mw