Postanowienie WSA w Gliwicach z 20 sierpnia 2008 r., II SA/Gl 784/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 20 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi E. K. (K.) na decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Skład

sędzia WSA Włodzimierz Kubik przewodniczący

Uzasadnienie

Prawomocnym wyrokiem z dnia 31 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania (sygn. akt II SA/Ka 561/02).

W dniu [...] r. E. K. wniósł do Sądu pismo procesowe, które po sprecyzowaniu jego treści (vide: pismo z dnia [...] r.) zarejestrowane zostało jako skarga na wskazaną powyższej decyzję Prezydenta Miasta B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej ustawą, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do treści § 2 przywołanego wyżej przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W rozpoznawanej sprawie skarga została złożona na decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta B., co zostało potwierdzone w piśmie procesowym z dnia [...]r. Od tej decyzji stronom przysługiwało uprawnienie do wniesienia odwołania do Wojewody [...].

W świetle tych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, skargę E. K. należy uznać za niedopuszczalną, ze względu na fakt, iż jej przedmiotem jest akt administracyjny wydany przez organ I instancji.

Dodatkowo wymaga zauważyć, iż w [...] r. E. K. wniósł odwołanie od obecnie zaskarżonej przez niego decyzji Prezydenta Miasta B., czego konsekwencją było wydanie przez Wojewodę [...] wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] r. Jednakże decyzja ta była już uprzednio przedmiotem kontroli sądu administracyjnego, zainicjowanej skargą E. K., zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ka 561/02.

Tymczasem w myśl art. 171 ustawy wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej co do tego co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Powaga rzeczy osądzonej (res iudicata) to moc prawna prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy, wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, wykluczająca ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy (M. Bogusz [w:] Powaga rzeczy osądzonej w nowym postępowaniu sądowoadministracyjnym, PiP 2004, z. 6, s. 87). Konsekwencją procesową faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami.

W takiej sytuacji zachodzi podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, albowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Sąd odrzuca skargę jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.