Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt II SO/Gl 20/12 referendarz sądowy oddalił wniosek A.S. o przyznanie prawa pomocy i ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Następnie skarżący wniósł skargę na wskazaną wyżej decyzję SKO w C., na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, co zostało potraktowane jako wniosek o zmianę poprzednio wydanego postanowienia. Do nadesłanego do Sądu druku formularza skarżący dołączył zestawienie dotyczące rozliczeń związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz stan zaległości zobowiązanego na dzień 2 kwietnia 2013 r. względem należności publicznoprawnych.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Skarżący zwrócił się o zmianę uprzedniego stanowiska Sądu, nadsyłając dokumenty, które uprawdopodabniają okoliczności podniesione we wniosku. Wyjaśnił przy tym, że ze względu na sezon zimowy jego dochody były bardzo niskie.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Analizując uzyskane od strony informacje i konfrontując je z uprzednio złożonymi uznano, że zasadną jest zmiana uprzednio wydanego postanowienia i zwolnienie skarżącego z wpisu od skargi. W istocie bowiem, biorąc pod uwagę fakt, że posiada on zobowiązania o charakterze publicznoprawnym – względem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Wojewody [...] oraz Burmistrza K. za uprawdopodobnione potraktowane zostały twierdzenia strony o braku środków. Równocześnie, mając na względzie oświadczenie skarżącego, ze w sezonie wiosenno – letnim prowadzona działalność gospodarcza powinna przynieść dochód uznano, że zasadnym będzie zwolnienie A.S. tylko z wpisu od skargi, albowiem środki na pokrycie pozostałych kosztów sadowych powinien on samodzielnie zdobyć.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy i art. 165 P.p.s.a., działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.