Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku, sygn. akt [...] utrzymało w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 63 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2004 r. nr 208, poz. 2128) decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] roku w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem przez Naczelnika Gminy O. aktu własności ziemi z dnia [...] roku nr [...]. Z uzasadnień decyzji wynika, że skarżący K. i B. J. w dniu [...] roku złożyli wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem opisanego aktu własności na nazwisko W. i S. Z. Zdaniem skarżących wznowienie postępowania umożliwi im wykazanie, iż akt własności błędnie określa powierzchnię gruntu nim objętego na [...] ha, gdy w rzeczywistości powierzchnia ta powinna przekraczać [...] ha.
Organy obu instancji powołały się na art. 63 ustawy z dnia 19 maja 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, który wykluczył stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Równocześnie ust. 3 tego artykułu nałożył na organy obowiązek umarzania postępowania w powyższym zakresie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego żądali zmiany zaskarżonej decyzji i zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania. Podobnie jak w odwołaniu twierdzili, że przedmiotowy akt własności ziemi został wydany z naruszeniem prawa co uzasadnia jego wzruszenie. Szeroko opisali w skardze historię nabycia nieruchomości przez ich przodków i zarzucili organom orzekającym naruszenie art. 7, 8 i 78 § 1 kpa, a także organowi odwoławczemu art. 138 § 2 kpa przez brak właściwego postępowania dowodowego i jego oceny. Stanowisko to podtrzymali w dodatkowych pismach procesowych.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w decyzji ostatecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga – zdaniem składu orzekającego – nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obiegu prawnego.
Poza sporem pozostaje, że skarżący domagali się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej aktem własności z dnia [...] roku wydanym dla W. i S. Z. Uwzględnienie wniosku skarżących było niemożliwe. Wyłączenie dopuszczalności wznowienia postępowania w sprawach zakończonych wydaniem aktu własności ziemi na podstawie ustawy z 1971 roku wprowadził art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 107, poz. 464 z zm.). Przepis ten stanowi "Do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. nr 27, poz. 250 z zm.) nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji". Z tego względu zarzuty skarżących dotyczące braku właściwie przeprowadzonego postępowania dowodowego nie mogą zostać uwzględnione. Postępowanie takie było bowiem zbędne wobec bezspornie określonego żądania skarżących, a mianowicie wznowienia postępowania zakończonego przedmiotowym aktem własności ziemi.
Nie mają także racji skarżący twierdząc, iż z powołanych przez nich orzeczeń Sądu Najwyższego wynika obowiązek organów administracyjnych wznowienia postępowania. Jest wręcz inaczej o czym świadczy chociażby cytowany przez skarżących wyrok SN z 23 czerwca 1978 r., IV CR 268/78, OSNCP 1979, nr 3, poz. 55.
Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11 marca 1994 roku III CZP 18/94 (OSNCP 1994, nr 10, poz. 186) stwierdził, że nawet w sytuacji wydania przez organ administracyjny w różnych datach dwóch aktów własności ziemi na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 roku, które dotyczą tej samej nieruchomości, ale dwóch różnych osób wyłączone jest wzruszenie tych ostatecznych decyzji – aktów własności ziemi. Powstały spór między uprawnionymi z tych aktów dotyczący własności może rozstrzygnąć jedynie sąd powszechny w postępowaniu w którym rozstrzygnięcie to jest niezbędne do załatwienia sprawy.
Mając na uwadze powyższą argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z zm.) oddalił skargę.