Uzasadnienie
Na wniosek T. i P. G., zam. w C. przy ul. [...], Starosta [...] dnia [...] r. wszczął postępowanie w sprawie przywrócenia w operacie ewidencyjnym gruntów i budynków użytków gruntowych działki położonej w C. o numerze ewidencyjnym 1 k.m. 10 wpisów sprzed weryfikacji danych ewidencyjnych. Zmiana powyższa została dokonana na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia [...] r. i została objęta ewidencją pod numerem [...]. W ocenie wnioskodawców zmiana taka jest zasadna, gdyż ich nieruchomość, ze względu na występowanie szkód wyrządzonych ruchem zakładu górniczego nie może być wykorzystywana dalej na cele produkcji rolnej.
Dnia [...] r. nastąpiły oględziny spornej nieruchomości. W ich trakcie stwierdzono, iż jej część jest zabudowana, część zaś stanowi łąkę. Z oględzin sporządzono protokół, zaś pismem z dnia [...] r. P. G. stwierdził, iż w trakcie czynności nie stwierdzono obecności na działce maszyn rolniczych, które znajdowały się wówczas na innej działce.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Starosta [...] odmówił przywrócenia w operacie ewidencji gruntów i budynków zapisu użytków gruntowych dla nieruchomości będącej przedmiotem postępowania. W uzasadnieniu powołał się na § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U z 2015 r. poz. 542), zgodnie z którym aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu:
- 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi;
- 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych;
- 3) wyeliminowania danych błędnych.
W ocenie organu dane ewidencyjne działki 1 k.m. 10 zostały prawidłowo zaktualizowane z urzędu dnia [...] r. Nieruchomość ta jest zabudowana budynkami nie związanymi z prowadzeniem działalności rolnej. Również część niezabudowana nie nosi śladów działalności rolniczej. Zatem ponowna aktualizacja wpisu jest niezasadna.
Odwołanie od tej decyzji złożyli T. i P. G. Nie zgadzają się bowiem z zebranym materiałem dowodowym. W ocenie odwołujących się organ nie uwzględnił, iż ich nieruchomość to działka siedliskowa. Oznaczona być wiec powinna symbolem Br5 – jako grunty rolne zabudowane. Podnieśli, że są właścicielami kilku działek rolnych, z których pobierają dopłaty. Działka 1 k.m. 10 jest wykorzystywana do działalności rolniczej a wzniesione tam obiekty również temu celowi służą.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego w K. decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymał skarżoną decyzję w mocy. Organ wskazał, iż aktualizacji przede wszystkim dokonano w odniesieniu do powierzchni 0,1414 oznaczając je jako B (tereny mieszkaniowe). W ocenie organu rozstrzygnięcie organu administracji odpowiada prawu. Nieruchomość skarżących została trafnie sklasyfikowana jako tereny mieszkaniowe (pozycja lp. 12 załącznika do rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r.). Nie sposób jednak uznać, że nieruchomość skarżących można uznać za zabudowę siedliskową.
Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożyli P. G. i T. G. Wnosząc o uchylenie rozstrzygnięć organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów zarzucili organowi II instancji:
- - naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego,
- - błędna wykładnię pojęcia "gospodarstwa rolnego",
- - błędne założenia wskazujące na konieczność prowadzenia działalności gospodarczej a także wymogu "całości gospodarczej".
Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia jako "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd zwraca przede wszystkim uwagę, iż ustawa z dnia 1 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.) nie zna pojęcia "przywrócenia poprzedniego wpisu w operacie ewidencyjnym". Pismo skarżących należy zatem traktować jako wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Zmiany w ewidencji (których niejako "odwrócenia" domagają się T. i P. G.) zostały dokonane na podstawie opracowania geodezyjnego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu [...] r. Modernizacja danych ewidencyjnych następuje wedle procedury określonej ustawą. W ramach tej procedury właściciele nieruchomości mogą składać swoje zarzuty co do treści opracowania. Jednocześnie w świetle art. 24a ust. 12 ustawy "zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków".
Zgodnie z art. 24 ust. 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:
- 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:
- a) przepisów prawa,
- b) wpisów w księgach wieczystych,
- c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,
- d) ostatecznych decyzji administracyjnych,
- e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,
- f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,
- g) wpisów w innych rejestrach publicznych,
- h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców;
- 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.
Skarżących w niniejszej sprawie należało zatem traktować jako podmioty ewidencyjne, składające wniosek o aktualizację danych. T. i P. G. winni byli jednak wskazać dokumentację geodezyjną której treść uzasadniała by żądaną przez nich aktualizację. A takiej dokumentacji nie wskazali, gdyż jedyna istniejąca w tym zakresie uzasadniała wpis polegający na uznaniu ich nieruchomości za tereny mieszkaniowe. Zatem rozstrzygnięcie organów administracji należy uznać za trafne.
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd uznaje je za niezasadne. Odnoszą się one nie do samego rozstrzygnięcia, ale do dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia [...] r., która została objęta ewidencją pod numerem [...]. Jednakże na tym etapie postępowania kwestionować już jej nie mogli. Niezależnie od tego zakwestionowanie ustaleń dokumentacji geodezyjnej może w tym przypadku nastąpić poprzez przedstawienie nowej dokumentacji.
Skład orzekający zwraca uwagę, iż osnowa rozstrzygnięcia organów administracji jest nieprecyzyjna. Należało bowiem odmówić dokonania aktualizacji informacji zawartej w ewidencji gruntów a nie "przywrócenia w operacie ewidencji gruntów i budynków zapisu użytków gruntowych". Uchybienie to nie ma jednak wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.