Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 września 2018 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Nadto w niniejszej skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki poprzez pozbawienie skarżącego realnej możliwości rozpatrzenia skargi i wydania przez Sąd wyroku przed upływem terminu, w jakim Prezydent Miasta G. nakazał mu stawić się na badania lekarskie, a następnie przedstawić organowi wyniki tych badań. Skarżący stwierdził, iż niedotrzymanie terminu wykonania badań spowoduje negatywne konsekwencje w postaci odebrania przez organ dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mimo tego, iż decyzja w przedmiocie skierowania na badania lekarskie będzie rozpatrywana przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi zatem być umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Przy czym, treść złożonego wniosku nie może sprowadzać się jedynie do ogólnego wywodu strony, wskazującego na przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jej twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi obrazującymi np. jej sytuację finansową i majątkową. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza bowiem dokonywanie jego merytorycznej oceny.
Jednocześnie podkreślić wymaga, że nałożony na skarżącego obowiązek stanowi badanie lekarskie mające na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, w związku z zaistnieniem przypadku nasuwającego zastrzeżenia, co do stanu zdrowia skarżącego. Wykonanie tego obowiązku nie skutkuje bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów (nie jest to decyzja pozbawiająca tych uprawnień), a jedynie powoduje konieczność poddania się określonemu badaniu. Dokonanie tej czynności nie jest jednak przymusowe, co oznacza, że skarżący może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie. Konsekwencją tego zaniechania ze strony skarżącego będzie jedynie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem. Ewentualna decyzja w przedmiocie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami stanowić będzie odrębny akt administracyjny, od którego przysługiwać będą stronie środki zaskarżenia na zasadach ogólnych.
Oceniając wniosek skarżącego należy mieć również na uwadze, że poddanie się przez niego badaniu lekarskiemu leży nie tylko w interesie skarżącego, ale także innych użytkowników dróg.
Zdaniem Sądu, wykonanie przez skarżącego badania nie zrodzi zatem okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.