Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca zaznaczyła, że jest mała wspólnotą o niewielkich dochodach. Na koniec stycznia zadłużenie Wspólnoty względem dostawców zewnętrznych wynosiło 8059 zł, a względem jednego z byłych współwłaścicieli – 1800 zł. Z treści formularza wynika, że na rachunku Wspólnoty, prowadzonym przez [...] znajdują się środki w wysokości 33.213,09 zł. Do druku formularza dołączono zestawienie obrotów i sald od stycznia 2013 r. (sporządzone w dniu 5 marca 2013 r.) potwierdzające istnienie zobowiązań względem podmiotów zewnętrznych a także rozliczenie kosztów zarządu nieruchomością za 2012 rok.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym wówczas, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W realiach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą okoliczności uzasadniające przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy. Nie negując istnienia zobowiązań względem podmiotów trzecich nie można z pola widzenia tracić faktu, że Wspólnota posiada, zgromadzone na rachunku bankowym, środki w wysokości ponad 33.000 zł. Jest to kwota, z której z powodzeniem można pokryć koszty postępowania sądowego zwłaszcza, że na jego obecnym etapie sprowadzają się one do wpisu od skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.