Uzasadnienie
W dniu [...] r. [...] – Spółka z o.o. w W. dokonała zgłoszenia robót budowlanych, polegających na instalacji urządzeń bezobsługowej stacji bazowej o małej mocy (do [...] W) nr [...], wchodzącej w skład systemu [...] – na istniejącym obiekcie budowlanym (maszcie antenowym przy ul. [...] w C., działka nr ewid. [...], obręb [...]), obejmującej anteny rozsiewcze [...] i anteny radiologii, urządzenia elektryczne i sterująco-transmisyjne stacji ([...]), ustawione na stalowym ruszcie u podnóża wieży.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...], podjętą z up. Prezydenta C. na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), orzeczono o wniesieniu sprzeciwu wobec powyższego zgłoszenia.
Po rozpoznaniu odwołania inwestora zaskarżoną decyzją Wojewoda S. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji jako zgodną z prawem.
Na rozprawie sądowej pełnomocnik strony skarżącej cofnęła skargę, wniesioną na decyzję ostateczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Czynność ta nie spowoduje bowiem utrzymania w mocy decyzji, dotkniętej wadą nieważności, ani nie zmierza do obejścia prawa. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wobec cofnięcia skargi przed rozpoczęciem rozprawy, należało zwrócić skarżącej kwotę [...] zł jako połowę wpisu (art. 232 § 1 pkt 2 cyt. ustawy).