Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] r. T. K. zawarła wniosek o zwolnienie z wszelkich kosztów postępowania sądowego, powołując się na trudną sytuację rodzinna i majątkową.
Na wezwanie Sądu, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na druku urzędowego formularza, poszerzając jego zakres o ustanowienie adwokata z urzędu. W druku tym wskazała, że aktualnie zamieszkuje w budynku o pow. [...] m2 wraz ze swoim niepełnoletnim synem, który cierpi na poważne schorzenia. Skarżąca zadeklarowała, że nie posiada jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem jej utrzymania się jest świadczenie alimentacyjne na syna, otrzymywane w kwocie [...] zł oraz świadczenia z pomocy społecznej uzyskiwane w wysokości około [...] zł miesięcznie.
Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni nadesłała szereg dokumentów obrazujących jej sytuację materialną. W oparciu o nie ustalono, że rzeczywiście uzyskuje alimenty w kwocie [...] zł, oraz zasiłek rodzinny w kwocie [...] zł, zasiłek rodzinny na kształcenie i rehabilitację syna w wysokości [...] zł, a także zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł (do [...]r.). Wydatki skarżącej obejmują koszty zakupu energii elektrycznej – co w przeliczeniu na miesiąc daje kwotę około [...] zł (w rozliczeniu dwumiesięcznym wystawiony rachunek opiewał na [...] zł) oraz koszty zakupu gazu ([...]zł na dwa miesiące). Koszty odprowadzania ścieków kształtują się zaś na poziomie [...] zł. Potwierdzenie znalazło również oświadczenie T. K. o istnieniu zadłużenia w banku i obciążeniu jej nieruchomości hipoteką (skarżąca uprawdopodobniła tę okoliczność nadsyłając kserokopię odpisu z księgi wieczystej).
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Obowiązujące przepisy ustanawiają zasadę odpłatności postępowania - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), nie mniej jednak nie ma ona charakteru bezwzględnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 P.p.s.a. może być przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy polegającego na zwolnieniu od kosztów sądowych i ustanowieniu fachowego pełnomocnika z urzędu jest uzależnione od tego, czy osoba występująca z takim wnioskiem wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Analiza zgromadzonego materiału dowodowego pozwoliła stwierdzić, że okoliczności podniesione przez stronę uzasadniają twierdzenie o braku możliwości pokrycia przez nią jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W konsekwencji oznacza to, że uwzględniono wniosek T. K. w całości.
Na powyższym zaważyło przede wszystkim to, że skarżąca nie dysponuje dostatecznie wysokimi środkami, z których byłaby w stanie pokryć zarówno koszty postępowania sądowego jak i wydatki związane z bieżącym utrzymaniem. Dochód uzyskiwany w rodzinie T. K. rzeczywiście jest stosunkowo niski. Pamiętać przy tym trzeba, że wnioskodawczyni ma na utrzymaniu przewlekle chorego syna, co dostatecznie uprawdopodabnia twierdzenie o konieczności wydatkowania określonych sum na leczenie tej osoby. Wiek syna oraz fakt, iż jest on osobą niepełnosprawną uzasadniają konieczność sprawowania nad nim stałej opieki, a tym samym brak możliwości znalezienia stałego zatrudnienia.
Z kolei fakt, iż ze zgromadzonego w aktach administracyjnych materiału dowodowego wynika, że skarżąca nie może liczyć na wsparcie najbliższych, dostatecznie uzasadniania jej twierdzenie, że nie ma ona możliwości zdobycia dodatkowych środków pieniężnych. Ich źródłem nie mogą być również składniki jej majątku, gdyż w istocie jest nim tylko budynek, w którym zamieszkuje. Nieruchomość ta jest zaś obciążona hipoteką, a wobec tego nawet, gdyby rozważać ewentualność jej sprzedaży, może się to z tego powodu okazać trudne lub wręcz niemożliwe.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.